فسیلی کوچک که سرنخهای بزرگی از آبوهوای گذشته لسآنجلس به دست میدهد
مهمترین کشف او در ساحل Lavernock Point در جنوب ولز رخ داد: او بخشی از فک یک خزنده دریایی باستانی را پیدا کرد که متعلق به حدود ۲۰۱ میلیون سال پیش بود. این جانور از گروه رومالئوسوروس (Rhomaleosaurus)، یکی از انواع اولیه پلسیوسورها، بود
بر اساس این پژوهش، سیارکی به اندازه تقریبی کوه اورست با سرعتی حدود ۷۲ هزار کیلومتر در ساعت (۴۵ هزار مایل در ساعت) به زمین برخورد کرد. این برخورد هر آنچه را در مسیر خود بود، بخار کرد و تا شعاع حدود ۱۴۵۰ کیلومتری آتشسوزیهای گسترده به راه انداخت.
در بین پرندگان بیپرواز و منقرض شده هراسمرغ ویژگیهای جالب و عجیبی داشت که میلیونها سال بر سرزمین آمریکای جنوبی حکمرانی میکرد و شکارچی رأس بود. این پرنده به «حامل زخمها» و یا حتی «پرنده وحشت» معروف بود و اگرچه نمیتوانست پرواز کند، اما سرعت بسیار بالایی داشت و میتوانست با ضربات منقار سنگینش طعمهها را از پای درآورد. ویژگیهای خاص این پرنده دوره میوسن را در ادامه مطلب بخوانید.
پژوهشگران بریتانیایی با بررسی فسیلها تأیید کردند که Praearcturus gigas، موجودی با طول بیش از یک متر که ۴۱۵ میلیون سال پیش زندگی میکرد، بزرگترین عقرب شناختهشده تاریخ بوده است. این شکارچی غولپیکر احتمالاً هم در خشکی و هم در آب زندگی میکرد و کشف آن اطلاعات مهمی درباره تکامل اولیه جانوران فراهم کرده است.
خرکوف کوبایی یا اورنیمگالونیکس (Ornimegalonyx) جغدی غولپیکر و منقرضشده از دوران پلیستوسن در کوبا بود که برخلاف جغدهای امروزی بیشتر روی زمین زندگی میکرد. این پرنده با پاهای قدرتمند، شکارچی رأس اکوسیستم جزیرهای خود بود و احتمالاً از جوندگان و جانوران زمینی تغذیه میکرد. انقراض آن به تغییرات اقلیمی و ورود انسانها نسبت داده میشود.
در محل کشف این فسیلها، گونههای عجیب دیگری از جانوران اولیه نیز پیدا شد که یکی از آنها «دیکینسونیا / Dickinsonia» است؛ نامی که بهدلیل شباهت بخش ابتدایی آن به یک واژه عامیانه انگلیسی برای آلت تناسلی مردانه ممکن است در نگاه اول کمی دوپهلو به نظر برسد. با این حال، برخلاف چنین برداشتهایی، این موجود هیچ ارتباطی با این برداشت لفظی ندارد.
زندگی در عصر انسانهای اولیه چیزی شبیه بقا در یک میدان دائمی خطر بود؛ جایی که یک زخم کوچک، یک شکار ناموفق یا حتی زایمان میتوانست به مرگی دردناک ختم شود. شواهد باستانشناسی نشان میدهد مرگ در آن دوران نه استثنا، بلکه بخشی همیشگی از زندگی روزمره بوده است. بدترین و واقعیترین راههای مرگ در عصر انسانهای اولیه را بر اساس شواهد باستانشناسی و علمی بخوانید. از عفونت و شکار تا زایمان و سرما، زندگی در عصر سنگ همیشه در مرز مرگ جریان داشت.
در گذشتهی استرالیا خزندگان غولپیکر مانند کروکودیلهای زمینی و مارهای عظیم شکارچیان اصلی بودند. انقراض آنها تعادل اکوسیستم را بر هم زد و موجب بحرانهای زیستی شد که هنوز ادامه دارد. در این مقاله از راز بقا، نقش فراموششدهی این شکارچیان را بررسی میکنیم.
«فیلها را معمولاً با جثه عظیم، خرطوم بلند و وزن چند تنی میشناسیم. اما در دل تاریخ حیات، گروهی از فیلها وجود داشتهاند که برخلاف تصور ما، اندازهای بسیار کوچکتر داشتهاند؛ به اندازه یک گاو کوچک یا حتی یک اسب پونی. این موجودات استثنایی که «فیلهای کوتوله» یا Dwarf Elephants نامیده میشوند، یکی از جذابترین نمونههای تکامل در محیطهای ایزوله هستند.