۵۹ هزار سال پیش، یک نئاندرتال احتمالاً با ابزار سنگی دندان پوسیده خود را سوراخ کرد. کشف عجیب دانشمندان در غاری در سیبری، قدیمی‌ترین نشانه دندان‌پزشکی ابتدایی در تاریخ انسان را آشکار کرده است.

کشف فسیل یک ماهی عجیب ۴۰ میلیون ساله در زاگرس ایران؛ پژوهشگران با معرفی گونه Parastylephorus anatoides راز تکامل ماهی‌های چشم‌لوله‌ای را بررسی کردند.

تصور کنید در اواخر دوره کرتاسه، زمانی که دایناسورها هنوز بر بخش بزرگی از خشکی‌های زمین فرمانروایی می‌کردند، در محیطی گرم از ماداگاسکار قدم می‌زنید. در میان جانورانی که در این سرزمین زندگی می‌کردند، دوزیستی حضور داشت که ظاهرش بیشتر به یک شکارچی زره‌پوش شباهت داشت تا قورباغه‌های کوچک و ظریفی که امروز در کنار برکه‌ها می‌بینیم.

سال‌ها بعد، گمشده‌ی معما پیدا شد: دهانه‌ی برخوردی چیکْشولوب در شبه‌جزیره‌ی یوکاتان مکزیک. این دهانه که در اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ کشف شد، یادگار برخورد سیارکی به قطر ۱۱ تا ۸۱ کیلومتر است. انرژی آزاد شده از این برخورد، بیش از یک میلیارد برابر بمب‌های اتمی هیروشیما و ناکازاکی تخمین زده شده است. این برخورد، سونامی‌های عظیم ایجاد کرد، سنگ‌ها را از اعماق زمین به بیرون پرتاب و گاز‌های سمی را وارد جو کرد و شرایطی جهنمی را بر روی زمین رقم زد.

فسیل یک مار کوچک که حدود ۸۵ تا ۷۵ میلیون سال پیش در برزیل زندگی می‌کرد، نگاه دانشمندان به آغاز تکامل مارها را تغییر داده است. پژوهشگران با استفاده از اسکن‌های سه‌بعدی جمجمه و بازسازی فضای مغز این جانور دریافتند که Tametara mirim، یکی از مارهای اولیه و منشعب‌شده از تبار مارها، احتمالاً زندگی حفاری و زیرزمینی داشته است؛ کشفی که نشان می‌دهد مارهای نخستین خیلی زودتر از آنچه تصور می‌شد، شیوه‌های متفاوتی برای زندگی در محیط‌های مختلف را تجربه کرده بودند.

حدود ۸۰ میلیون سال پیش، زمانی که دایناسورها روی زمین حکومت می‌کردند، در اقیانوس‌ها موجودی زندگی می‌کرد که شاید طولش به ۱۹ متر می‌رسید؛ یک هشت‌پای غول‌پیکر که برخلاف هشت‌پاهای امروزی، احتمالاً یکی از شکارچیان رأس اقیانوس بود. دانشمندان حالا با بررسی فک‌های فسیل‌شده این جانور، شواهدی پیدا کرده‌اند که تصویری شگفت‌انگیز از «کراکن واقعی» عصر دایناسورها ارائه می‌کند؛ موجودی که بدن نرمش از بین رفته، اما منقارش هنوز داستان شکارهای میلیون‌ها سال پیش را روایت می‌کند.

Jabalisaurus tethyensis جانوری با اندازه متوسط در میان ایکتیوسور‌ها بوده و طول بدن آن حدود ۲ تا ۲.۹ متر برآورد شده است. این خزنده دارای جمجمه‌ای باریک و کشیده، دندان‌هایی ظریف با شیار‌های ریز و بدنی کاملاً سازگار با زندگی در آب بوده است.

هنوز مشخص نیست که دقیقاً چه عاملی باعث انقراض گربه‌های دندان خنجری Smilodon fatalis شد. با این حال، پژوهشگران احتمال می‌دهند که تغییرات اقلیمی، فعالیت‌های انسانی و رقابت با سایر شکارچیان در نابودی این گونه نقش داشته باشند.

فسیلی کوچک که سرنخ‌های بزرگی از آب‌وهوای گذشته لس‌آنجلس به دست می‌دهد

مهم‌ترین کشف او در ساحل Lavernock Point در جنوب ولز رخ داد: او بخشی از فک یک خزنده دریایی باستانی را پیدا کرد که متعلق به حدود ۲۰۱ میلیون سال پیش بود. این جانور از گروه رومالئوسوروس (Rhomaleosaurus)، یکی از انواع اولیه پلسیوسورها، بود