تیرانوسوروس آسیا یا "Asiatyrannus xui" احتمالاً اولین گونه از خانواده‌اش است که به جنوب شرقی چین پا گذاشته است.

جاشوا آکی احتمال می‌دهد که پویایی جمعیت در این تحقیق می تواند توضیح دهد که چرا نئاندرتال‌ها در حدود ۴۰هزار سال پیش منقرض شدند. تجزیه و تحلیل نشان داد که اندازه جمعیت نئاندرتال‌ها در آن زمان حدود ۲۰ درصد کمتر از تخمین‌های قبلی بود.

درک رژیم غذایی نئاندرتال‌ها برای اینکه متوجه شویم این گونه‌های بی‌اندازه انعطاف‌پذیر، چطور صد‌ها هزار سال در محیط‌های وحشی دوام آورده‌اند، بسیار مهم است.

نئاندرتال‌ها با اجداد انسان خردمند، که به خارج از آفریقا مهاجرت کردند، درآمیختند

پژوهشگران محل دقیق قدیمی‌ترین فسیل دانه انگور شناخته‌شده را در هند و حدود ۶۶ میلیون سال پیش تعیین کردند

دیرینه‌شناسان و انسان‌شناسان می‌گویند که استخوان‌های لوسی نشان‌دهنده سازگاری‌هایی است که به حالت ایستاده و راه رفتن روی دو پا کمک می‌کند.

پژوهشگران با بررسی ژنوم ۲۱ نمونه ماموت دریافتند که این جانوران پس از محصور شدن در جزیره ورانگل، یک تنگنای شدید جمعیتی را تجربه کردند. در یک مقطع، کل جمعیت به هشت یا کمتر رسید. با این حال، جمعیت به سرعت بهبود یافت و پس از آن ثابت ماند.

شواهد باستان‌شناسی روبه‌رشدی در مورد زندگی کودکان نئاندرتال وجود دارد... . دانشمندان در حال به‌دست آوردن بینش‌های بی‌سابقه‌ای درباره چگونگی زندگی یک نئاندرتال جوان هستند.

تخم‌های دایناسور‌های عظیم‌الجثه به طرز قابل توجهی دست‌نخورده باقی مانده‌اند. برخی از آن‌ها در حال حاضر به نمایش گذاشته شده‌اند و اقداماتی برای محافظت از تخم‌های باقی مانده نیز در حال انجام است.

کشفیات در بیشتر نقاط ایران نشان می‌دهند دایناسور‌های مختلفی از جمله تروپاد‌های گوشتخوار و کرک و پردار (آلوسورید و داینونیکوسور)، سروپود‌های گردن دراز، اورنیتوپود‌ها. بیشتر این دایناسورها اما در یک محوطه باستانی در کرمان کشف شده‌اند.