مُهر سلیمان (Solomon's seal) گیاهی جنگلی و چندساله با ساقههای قوسدار و گلهای زنگولهای سفید است که در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی میروید. این گیاه از گذشته در طب سنتی برای التیام شکستگیها، درد مفاصل و بیماریهای گوارشی استفاده میشد و در فرهنگها نمادی از حکمت و محافظت به شمار میرفت.
ترخینه (Tarhana) یکی از کهنترین غذاهای ایرانی و زاگرسی است که از ترکیب گندم و دوغ تخمیرشده تهیه میشود. این غذای مقوی در استانهای لرستان، کرمانشاه، کردستان و همدان رواج دارد و به شکل آش یا سوپ مصرف میشود. ترخینه با خواص درمانی، طعم منحصربهفرد و پیشینهای تاریخی، نمادی از فرهنگ غذایی مردم زاگرس است.
مصطکی (Mastic)، صمغ طبیعی درخت Pistacia lentiscus یا «اشکهای خیوس»، از قدیمیترین رزینهای دارویی و معطر جهان است. این صمغ باستانی که تنها در جزیره خیوس یونان تولید میشود، کاربردهای گستردهای در پزشکی، آشپزی و آرایش دارد. مهمترین خاصیت مصطکی، بهبود سلامت دهان و دستگاه گوارش و تقویت سیستم ایمنی بدن بهصورت طبیعی است.
پوپل یا دانه نخل فوفل (Areca Nut) دانهای گرمسیری و اعتیادآور است که در آیینها و سنتهای جنوب و جنوبشرقی آسیا جایگاه ویژهای دارد. این دانه با تأثیر محرک خود میلیونها مصرفکننده دارد و نماد دوستی، عشق و احترام در فرهنگهای گوناگون است. با وجود خطر سرطانزایی، هنوز در طب سنتی و مراسم مذهبی استفاده میشود و یکی از پرمصرفترین مواد روانگردان طبیعی جهان است.
جوز هندی (Nutmeg) ادویهای گرم و معطر است که از دانههای درختی بومی اندونزی به دست میآید و در آشپزی، داروسازی و عطرسازی کاربرد گستردهای دارد. این ادویه با عطر خاص و خواص درمانیاش در سراسر جهان محبوب است و به بهبود هضم، آرامش اعصاب و طعمدهی به غذاهای شیرین و شور کمک میکند.
گوش فیل غولپیکر (giant elephant ear) یا تاروی هندی (Indian taro)، گیاهی چندساله با برگهای عظیم و قلبیشکل است که زیبایی استوایی به باغها و فضاهای داخلی میبخشد. غدههای زیرزمینی آن پس از پختن خوراکی و مغذی هستند و حاوی کربوهیدرات و مواد معدنی میباشند.
هندوانهٔ ابوجهل (Citrullus colocynthis) یا کدوی تلخ گیاهی سمی با خواص دارویی متعدد است. از درمان بلغم و کبد تا کنترل قند و سکته. مصرف نادرست میتواند باعث کولیت، تشنج و حتی مرگ شود.
کتیرا (به انگلیسی: Tragacanth gum) صمغی طبیعی از گیاه گون است که در داروسازی، صنایع غذایی و آرایشی کاربرد فراوان دارد. این ماده با خاصیت غلیظکنندگی و نرمکنندگی، در درمان سرفه، مراقبت از پوست و مو و تولید محصولات بهداشتی نقش مهمی ایفا میکند.
گزانگبین یا شهد انگبین، مادهای طبیعی و شیرین است که توسط حشرهای خاص روی گیاه گون تولید میشود. این ماده ارزش غذایی بالا و خواص درمانی متعدد دارد و در طب سنتی و شیرینیهای ایرانی مانند گز کاربرد گسترده دارد.
فلفل سیاه (Piper nigrum) در قرون وسطی به «طلای سیاه» مشهور بود و فراتر از یک ادویه، نقش مهمی در آشپزی، دارو و تجارت اروپا داشت. این گیاه کمیاب نماد ثروت و قدرت بود و مسیرهای تجاری و اکتشافات جهانی را شکل داد. با طعم تند و خواص دارویی، فلفل سیاه سهم قابل توجهی در فرهنگ و تاریخ اروپا ایفا کرد.