فسیل‌های این ماهی عظیم‌الجثه فراوانند، اما مانند بسیاری از دیگر کوسه‌های منقرض شده، دانش زیست‌شناسی ما درباره آن هنوز کامل نشده است، زیرا این کوسه‌ها در درجه اول فقط از دندان‌هایشان شناخته می‌شوند. در عین حال، برخی از بقایای ستون‌فقرات عظیم آن‌ها نیز کشف شده است.

راز موفقیت بیولوژیکی چشمگیر تیتانوسور‌ها احتمالا این است که آن‌ها بهترین ویژگی‌های خزندگان و پستانداران را با هم ادغام کردند تا شیوه‌ای منحصر به فرد از زندگی را شکل دهند.

سال‌هاست که دانشمندان تلاش می‌کنند با شواهدی هر چند کم‌شمار، منظر عمومی از انسان نئاندرتال شامل تصویری نه چندان جذاب با یک چماق و نیزه غول‌پیکر را تغییر دهند.

۴۰ هزار سال پیش نئاندرتال‌ها از آسیا و اروپا ناپدید شدند و انسان‌ها جایگزین آن‌ها شدند. این جایگزینی آهسته و اجتناب‌ناپذیر نشان می‌دهد که انسان‌های مدرن مزیت‌هایی داشتند. اما آن مزیت‌ها چه بود؟

«این یافته مهم به کشف اینکه چرا اغلب دایناسور‌ها از بین رفتند، در حالی که پرندگان و پستانداران اولیه توانستند از انقراض قسر در بروند، کمک خواهد کرد»

در قسمت‌های مسکونی غار نشان می‌دهد که ممکن است نئاندرتال‌ها ابتدا پرندگان را کشته و سپس روی آتش طبخ کرده و می‌خوردند.

محققان یک جزء صورت، جمجمه، دو قطعه استخوان گونه و چند تکه دیگر را یافتند. با کنار هم گذاشتن تمامی این قطعات، محققان به یک سری ویژگی‌های چهره دست یافتند که قبلا دیده نشده بود

دانشمندان معتقدند که انسان‌های اولیه هم نوعانشان را برای تامین نیاز‌های تغذیه‌ای خود و نیز به منظور از بین بردن قبایل دشمن در همسایگیشان، می‌خوردند.

برخی ژن‌ها میان نئاندرتال‌ها و انسان امروزی مشترک است. این به آن دلیل است که نئاندرتال‌ها و اجداد انسان مدرن زمانی که ابتدا شروع به مهاجرت از آفریقا به نقاط دیگر جهان کردند، با یکدیگر ارتباط داشتند.

تجزیه و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که یک جمعیت شبح باستانی ناشناخته در شکل‌گیری تبار ژنتیکی جوامع امروزی غرب آفریقا نقش داشته است