برای این سوژه، بهترین تصاویر همان عکسهای واقعی منتشرشده همراه مقاله علمی در مجله Nature و دانشگاههای همکار در کاوش هستند. پیشنهاد میکنم به ترتیب زیر جلو بروی:
کشف هفت یوزپلنگ مومیاییشده در غارهای شمال عربستان، پنجرهای کمسابقه به گذشته حیاتوحش خاورمیانه گشوده است. پژوهشگران در کنار این بدنهای طبیعی مومیاییشده، بقایای ۵۴ یوزپلنگ دیگر را نیز در چند غار پیدا کردند؛ یافتههایی که نشان میدهند این گربهسانان در گذشته در بخشهایی از شبهجزیره عربستان زندگی میکردند.
تصور کنید به حدود ۱۱ هزار سال پیش برگردیم؛ زمانی که هنوز کشاورزی به شکل گسترده زندگی انسانها را دگرگون نکرده بود و جوامع منطقه زاگرس بیشتر به شکار، گردآوری گیاهان و دیگر منابع طبیعی متکی بودند. در چنین جهانی، یک گردهمایی بزرگ اتفاق افتاده است.
قلعه ایزدخواست در استان فارس یکی از شگفتانگیزترین نمونههای معماری تاریخی ایران است؛ دژی خشتی که بر فراز یک صخره باریک ساخته شده و بهدلیل محدودیت فضای ساخت، خانههای آن بهصورت فشرده و چندطبقه شکل گرفتهاند. برخی روایتهای وایرال در شبکههای اجتماعی از قلعه ایزدخواست بهعنوان «اولین مجتمع آپارتمانی جهان» یاد میکنند، اما واقعیت تاریخی پیچیدهتر است. آنچه مسلم است، این دژ با پیشینهای که بخشهایی از آن به دوره ساسانی میرسد، نمونهای کمنظیر از سکونتگاه عمودی و معماری دفاعی در ایران باستان است؛ جایی که ساکنانش هزاران سال پیش، کمبود زمین را با ساختن خانهها روی یکدیگر حل کرده بودند.
بیش از ۳۵۰ سکه از میان سکههای کشفشده، از گونههایی هستند که تاکنون ناشناخته بودهاند و در ضرابخانه کولومنا ضرب شدهاند و کارشناسان اکنون در حال مطالعه و شناسایی دقیق این سکهها هستند.
پژوهشگران شواهدی را کشف کردند که نشان میدهد دست کم حدود ۱۵ هزار سال پیش در بخشهایی از اروپا گروههایی از انسانها بقایای افراد مرده را میخوردند و این کار به دلایل مختلفی انجام میشد و نه برای سیر شدن یا پر کردن شکم. ادامه مطلب را از دست ندهید.
گاهی همهچیز با یک قطعه سنگ شکسته آغاز میشود؛ سنگی که شاید هزاران سال زیر خاک بوده و وقتی سرانجام از زمین بیرون میآید، یک نام فراموششده را دوباره به زبان میآورد. در تابستان ۲۰۲۶، باستانشناسان مصری در محوطه باستانی تل ابوصیفی در منطقه قنطره شرق، نزدیک کانال سوئز، به چنین سنگی رسیدند؛ بخشی از یک عَتَبه عظیم ماسهسنگی که زمانی بالای ورودی یک سازه قرار داشته است....
فضولات حیوانات باستانی شاید در نگاه اول موضوع چندان جذابی به نظر نرسد، اما پژوهشی جدید نشان میدهد که همین مواد دفعی ممکن است نقش مهمی در شکلگیری و گسترش نخستین اکوسیستمهای دریایی پیچیده روی زمین داشته باشند.
امروز، بانوی لولان تنها یک مومیایی مشهور نیست؛ او پنجرهای به جهانی است که حدود چهار هزار سال پیش در میان بیابانهای آسیای مرکزی وجود داشت؛ جهانی که بخشی از چهره و لباس مردمش، برخلاف بسیاری از آثار آن دوران، در دل شن و نمک برای ما باقی مانده است.
بررسی یک اسکلت ۹۰ هزار ساله نشان میدهد شاید یکی از قدیمیترین شواهد خشونت انسانی کشف شده باشد؛ آیا این نخستین پرونده جنایت تاریخ است؟