حدود ۶۰ میلیون سال پیش، معدن زغال‌سنگ سره‌خون در کلمبیا، خانه تیتانوبوآ، مار بزرگی بود که می‌توانست انواع کروکدیل، لاک‌پشت‌های غول پیکر دریایی و یا شش ماهی را ببلعد.

کشف گونه‌ای کوسه باستانی ۳۴۰ میلیون‌ساله در غار ماموث کنتاکی، طولانی‌ترین غار جهان. این یافته به درک بهتر اکوسیستم‌های دریایی باستان و اهمیت پژوهش‌های دیرینه‌شناسی در حفاظت از میراث طبیعی کمک می‌کند.

«بورئالوپلتا مارک‌میچلی» (Borealopelta markmitchelli) یکی از شگفت‌انگیزترین دایناسور‌های زره‌پوش دوران کرتاسه است که در سال ۲۰۱۱ در آلبرتای کانادا کشف شد. این فسیل به‌طور بی‌سابقه‌ای کامل و سالم باقی مانده و شامل پوست، زره، و حتی رنگدانه‌های بدن است. این کشف نه‌تنها درک ما از آنکیلوسور‌ها را تغییر داد، بلکه دریچه‌ای به جهان رنگ‌ها و دفاع طبیعی دایناسور‌ها گشود.

ببر ایرانی یا ببر مازندران، گونه‌ای منقرض‌شده در جنگل‌های شمال ایران است. با وجود انقراض در طبیعت، ژنتیک آن در ببر آمور (سیبری) زنده است. تلاش‌هایی برای بازگرداندن این نماد حیات‌وحش به ایران در جریان است.

نبرد انسان‌های اولیه با کفتار‌ها برای غذا یکی از جنبه‌های جذاب در تاریخ تکامل بشر برای جلوگیری از انقراض خود است که مهارت‌ها و استراتژی‌های بقا در دوران ماقبل تاریخ را نشان می‌دهد. شواهد حاکی از آن است که انسان اولیه برای مقابله با شکارچیان خطرناکی مانند کفتار، ابزار‌های سنگی و چوبی و تاکتیک‌های گروهی استفاده می‌کردند.

در طول ۴۰ هزار سال گذشته، هومو ساپینس (انسان خردمند) تنها گونه انسانی بوده که روی زمین زندگی کرده است.

فسیل‌های سهمگین‌دد (Deinotherium) در مراغه کشف شده‌اند؛ جانوری غول‌پیکر با عاج‌های خمیده که یکی از مرموزترین فیل‌سانان تاریخ زمین بوده است

در تازه‌ترین کشف دیرینه‌شناسی، فسیل‌هایی از گربه‌سان منقرض‌شده Machairodus یا همان دندان‌خنجری در مراغه پیدا شده؛ منطقه‌ای که بهشت فسیل‌شناسان ایران محسوب می‌شود و حالا ممکن است تاریخ تکامل گربه‌سانان را بازنویسی کند.

بیش از ۵۰ ردپای دایناسور ژوراسیکی در زرند کشف شد؛ آغازی برای گردشگری علمی و ژئوپارک کرمان با قدمتی ۱۸۰ میلیون ساله در دل کوه‌های ایران.

گرچه برخی دانشمندان هنوز درباره نمادین بودن این اثر تردید دارند، نویسندگان مقاله تأکید کرده‌اند که جایگاه رنگ و نوع سنگ نشان‌دهنده فعالیتی نمادین است.