کشف بقایای نئاندرتالها در غار شانهدر کردستان عراق و غارهای هومیان و کنجی لرستان ایران، پرده از حضور این انسانهای باستانی در منطقه برداشته است. شواهد نشان میدهد که آنها از ابزارهای سنگی، آیینهای تدفینی و روشهای شکار پیشرفته برخوردار بودند و با محیط خود سازگاری داشتند.
این گونه بز با قد ۴۵ سانتیمتریاش برای زنده ماندن، تن به یک سری تغییرات مورفولوژیک داد که منجر به کوتاهتر شدن اندامها، کوچکتر شدن اندازه مغز و اندامهای حسیاش شد. این بزها به علاوه اولین حیواناتی هستند که با ساختارهای استخوانی مشابه با خزندگان کشف شدهاند.
هایانودونت، شکارچی عظیمالجثه با دندانهای تیز همچون گربهسانان و بدنی شبیه به سگ زمانی در راس زنجیره غذایی جنگلهای مصر باستان بود. اما این گونه مرموز حدود ۲۵ میلیون سال پیش به دلایل نامعلومی منقرض شد. حالا کشف یک فسیل از جمجمه این گونه ناشناخته شاید سرنخی از سرنوشت او در اختیار دانشمندان قرار دهد.
زره دایناسور Borealopelta markmitchelli از لایههای ضخیم کراتینی تشکیل شده بود که مانند یک جلیقه ضدگلوله، توانایی تحمل ضربههای شدید مشابه تصادف خودرو را داشت.
بر اساس یافتههای این محققان که نتایج تحقیقشان در نشریه علمی «وان پلاس» منتشر شده، چهار گروه خونی کنونی انسان هموساپین A، B، AB و O در انسان نئاندرتال دوران پیشاتاریخ هم وجود داشته است.
بقایای یک ماموت نوزاد ۵۰ هزار ساله که در اثر ذوب شدن لایههای دائمی یخ در سیبری روسیه کشف شده است، در معرض دید عموم قرار گرفت.
«تیرانوسوروس رکس» (Tyrannosaurus rex) که بهطور مختصر به آن T. rex گفته میشود، یکی از مشهورترین دایناسورهاست که به خاطر اندازه بزرگ و قدرت شکارش معروف است. این گونه در دوره کرتاسه متأخر، حدود ۶۸ تا ۶۶ میلیون سال پیش زندگی میکرد و در مناطقی که اکنون آمریکای شمالی هستند، ساکن بود
این قیر احتمالا برای ساخت نیزههای شکار گوزن سرخ، گراز وحشی و سایر حیوانات، و همچنین برای محافظت انسانهای نخستین از خود در برابر گونههای شکارچی مانند شیر، گرگ و خرس استفاده میشد
فسیلهای کشفشده نشان میدهند که دایناسورها دستکم ۲۳۰ میلیون سال پیش روی زمین ظاهر شدهاند، اما آنها در آغاز دوره ژوراسیک، یعنی حدود ۳۰ میلیون سال پس از آن، به جانورانی مسلط تبدیل شدند
فیلم مورد نظر به یک میلیون سال پیش برمیگردد و شکار شاخچنگ نر توسط انساناولیه را بهتصویر میکشد. این لحظه تاریخی، از منظر علمی، به بررسی روشهای شکار و ابزارهای استفادهشده توسط انسانهای اولیه میپردازد. بررسی این فیلم، یک تحلیل عملی از تکنیکهای شکار در دوران پیشاتاریخی ارائه میدهد که از جمله آنها میتوان به کار با ابزارهای سنگی و استراتژیهای گروهی اشاره کرد.
شکار شاخچنگ که در فیلم نشان داده میشود، بهعنوان نمونهای از رفتارهای شکارگری انساناولیه و تطابق آنها با محیط زیست خود مطرح است. این گونه شکار، نیاز به دقت در شناخت حیوانات، موقعیتیابی مناسب و همکاری اجتماعی داشت که از ویژگیهای مهم تکامل انسانها به شمار میآید.
با تحلیل علمی این فیلم، میتوان به درک بهتری از چگونگی تطابق انساناولیه با چالشهای زیستمحیطی و توسعه تواناییهای فیزیکی و ذهنی آنها رسید. همچنین این فیلم میتواند بهعنوان منبعی برای بررسی تکامل رفتارهای انسانی و نحوه شکلگیری جوامع اولیه مورد استفاده قرار گیرد.