راز بقا: گورخر گرانت (Grant's zebra) کوچکترین و گستردهترین زیرگونهی گورخر دشتی است و در دشتهای باز و ساواناهای شرق آفریقا زندگی میکند. این گونه به افتخار کاوشگر بریتانیایی، جیمز آگوستوس گرانت، نامگذاری شده است.
به گزارش راز بقا، نوارهای سیاهوسفید پررنگ و چشمگیر آن که سراسر بدن، حتی شکم را میپوشانند، گورخر گرانت را به یکی از نمادهای شاخص حیاتوحش آفریقا تبدیل کرده است. با این حال، این جانور تنها یک نماد دیداری نیست، بلکه نقشی مهم در تعادل اکولوژیکی زیستبوم خود ایفا میکند و رفتارهای اجتماعی پیچیدهای دارد که همواره توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است.

به گزارش راز بقا، گورخر گرانت (Grant's zebra) کوچکترین گونه در میان گورخرهای دشتی است. قد آن در ناحیهی شانه به حدود ۱٫۲ تا ۱٫۴ متر میرسد و وزنش معمولاً بین ۲۲۰ تا ۳۲۰ کیلوگرم است. بارزترین ویژگی آن، نوارهای پهن و پرکنتراست سیاهوسفید است که نسبت به دیگر زیرگونهها ضخیمتر و با فاصلهی بیشتری از هم قرار دارند. برخلاف برخی گورخرهای دیگر، نوارها در گورخر گرانت تا سمها ادامه یافته و شکم نیز کاملاً راهراه است.
الگوی نوارهای هر گورخر منحصربهفرد است و مانند اثر انگشت، هویت فردی آن را مشخص میکند. این نوارها تنها برای شناسایی نیستند؛ پژوهشها نشان میدهد که ممکن است در گیجکردن شکارچیان هنگام تعقیب، دور کردن حشرات گزنده و حتی تنظیم دمای بدن از طریق ایجاد جریانهای هوایی ریز روی سطح پوست نقش داشته باشند.
بدن گورخر گرانت تنومند و پاهایش بلند و مناسب دویدنهای طولانی است. آروارههای قدرتمند آن برای چرا کردن علفهای زبر و کمکیفیت سازگاری یافتهاند. یال کوتاه و ایستاده از گردن تا شانهها امتداد دارد و دم با دستهای از موهای سیاه و زبر به پایان میرسد که برای دور کردن حشرات به کار میرود.

به گزارش راز بقا، گورخر گرانت در بخشهای گستردهای از شرق آفریقا از جمله کنیا، تانزانیا، اوگاندا، سودان جنوبی، اتیوپی و بخشهایی از جمهوری دموکراتیک کنگو زندگی میکند. زیستگاه اصلی آن دشتهای علفی، ساواناها و مناطق نیمهجنگلی باز است؛ جاهایی که علف به وفور یافت میشود. این گونه نسبت به بسیاری از علفخواران دیگر انعطافپذیرتر است و میتواند در مناطق خشک و نیمهمرطوب نیز دوام بیاورد.
مهاجرت فصلی بخش مهمی از راهبرد بقای گورخر گرانت است. گلهها با توجه به الگوی بارندگی جابهجا میشوند و به دنبال علفهای تازه میگردند. در زیستبومهایی مانند سرنگتی - مارا، گورخرهای گرانت اغلب نخستین علفخوارانی هستند که پس از باران وارد منطقه میشوند. آنها علفهای بلند و خشن را میچرند و بدین ترتیب مسیر را برای گونههایی مانند کل یالدار و غزالها هموار میکنند.
با وجود تحمل نسبی در برابر خشکی، دسترسی به آب برای این گونه حیاتی است و معمولاً در فاصلهای قرار میگیرند که بتوانند در یک روز به منابع آبی برسند. این وابستگی به آب، الگوی حرکت روزانه و مسیرهای مهاجرتی آنها را شکل میدهد.

به گزارش راز بقا، گورخرهای گرانت در واحدهای اجتماعی پایداری به نام «حارم» زندگی میکنند. هر حارم معمولاً شامل یک نر غالب، چند ماده و کرههای آنهاست. این گروههای خانوادگی بسیار منسجماند و گاهی سالها در کنار هم باقی میمانند. نر مسئول دفاع از گروه در برابر شکارچیان و نرهای رقیب است، در حالی که مادهها پیوندهای نزدیکی با کرههای خود دارند.
چندین حارم ممکن است در کنار هم گلههای بزرگتری را تشکیل دهند، بهویژه در زمان مهاجرت. در این شرایط، تجمعهایی با صدها یا حتی هزاران گورخر دیده میشود، اما با وجود این شلوغی، واحدهای خانوادگی هویت اجتماعی خود را حفظ میکنند. ارتباط میان آنها از طریق صداها، حالات چهره، حرکت گوشها و وضعیت بدن انجام میشود.
برای مطالعه بیشتر بخوانید:
گورخر گرانت یک علفخوار تخصصی است و بخش زیادی از روز را صرف چرا میکند. دستگاه گوارش آن امکان استفاده از علفهای کمکیفیتی را فراهم میکند که بسیاری از علفخواران دیگر قادر به بهرهبرداری از آنها نیستند. این جانوران معمولاً در صبح زود و اواخر بعدازظهر فعالترند و در گرمترین ساعات روز استراحت میکنند.
شکارچیان همواره تهدیدی جدی هستند. شیرها دشمنان اصلی گورخر گرانتاند و پس از آن کفتارها و گاه کروکودیلها در گذرگاههای آبی قرار دارند. تیزبینی، لگدهای قدرتمند و هوشیاری گروهی، مهمترین ابزارهای دفاعی آنهاست.

به گزارش راز بقا، گورخر گرانت ویژگیهای شگفتانگیز و کمتر شناختهشدهای دارد. برخلاف تصور عمومی، گورخرها حیواناتی سیاهرنگ با نوارهای سفید هستند، نه سفید با نوارهای سیاه. سازوکار ژنتیکی دقیق شکلگیری این نوارها هنوز بهطور کامل شناخته نشده و همچنان یکی از معماهای زیستشناسی به شمار میرود.
نکتهی عجیب دیگر این است که گورخرها هرگز مانند اسب یا الاغ اهلی نشدهاند. حتی اگر از کودکی در کنار انسان بزرگ شوند، گورخرهای گرانت غریزه فرار قوی و رفتارهای غیرقابل پیشبینی خود را حفظ میکنند. گاز گرفتن شدید و لگدهای بسیار سریع آنها باعث میشود از آنچه به نظر میرسند خطرناکتر باشند.
نوارهای گورخر همچنین میتوانند نقش دافع طبیعی حشرات را ایفا کنند. پژوهشها نشان دادهاند که مگسهای گزنده روی سطوح راهراه بهسختی فرود میآیند و این موضوع به کاهش انتقال بیماریها کمک میکند. از این نظر، گورخر گرانت یکی از معدود پستاندارانی است که رنگ بدنش مستقیماً بر رفتار انگلها اثر میگذارد.
حتی الگوی خواب آنها هم عجیب است. گورخرها میتوانند ایستاده بخوابند، اما برای رسیدن به خواب عمیق باید دراز بکشند؛ کاری که تنها زمانی انجام میدهند که در امنیت کامل باشند. افزون بر این، کرهها تنها یک ساعت پس از تولد قادر به ایستادن و دویدن هستند؛ مهارتی حیاتی در جهانی پر از شکارچی.
