تصاویر دیدنی از تک روباه سفید؛ زیباترین روباه ایران در کوه الوند همدان شکار دوربین شد
راز بقا: عکسی که محمدعلی رونیاسی از یک روباه با پوششی روشنتر از سایر روباهها ثبت کرده، فرصتی برای بررسی یکی از پدیدههای جالب در زیستشناسی حیاتوحش است: تنوع رنگ پوشش بدن در پستانداران.
رنگ خز در روباهها تنها یک ویژگی ظاهری نیست، بلکه حاصل تعامل پیچیده ژنتیک، سازگاریهای تکاملی و شرایط محیطی است. رنگ معمول بدن روباه قرمز (Vulpes vulpes) از ترکیب رنگدانههای ملانین در موها شکل میگیرد؛ اما تغییر در ژنهای تنظیمکننده تولید و توزیع این رنگدانهها میتواند به ایجاد پوششی روشنتر، کرمرنگ یا حتی تقریباً سفید منجر شود.
یکی از توضیحات علمی احتمالی برای چنین تفاوتی، پدیدهای به نام «لوسیسم» (Leucism) است. در این وضعیت، به دلیل اختلال در حضور یا توزیع سلولهای رنگدانهساز، بخشی یا بخش زیادی از پوشش بدن حیوان رنگ طبیعی خود را از دست میدهد.
برخلاف آلبینیسم، در لوسیسم معمولاً رنگ چشمها طبیعی باقی میماند. در آلبینیسم، کاهش یا فقدان تولید ملانین میتواند علاوه بر موها، رنگ چشمها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
البته روشنتر بودن پوشش یک روباه لزوماً به معنای لوسیسم یا آلبینیسم نیست. برخی روباهها بهواسطه تنوع ژنتیکی طبیعی، دارای رنگبندی متفاوتی هستند. همچنین در گونههایی مانند روباه قطبی (Vulpes lagopus)، تغییر فصلی پوشش بدن باعث میشود خز حیوان در زمستان تقریباً کاملاً سفید شود؛ سازگاری شگفتانگیزی که به استتار در محیطهای پوشیده از برف کمک میکند.
از دیدگاه تکاملی، رنگ روشن در زیستگاههای برفی میتواند مزیتی مهم باشد. استتار مناسب، احتمال دیدهشدن توسط شکارچیان را کاهش میدهد و به روباه کمک میکند هنگام نزدیکشدن به طعمه نیز کمتر جلب توجه کند.
نکته مهم این است که برای تشخیص علت دقیق رنگ روشن این روباه، باید گونه، رنگ چشمها، الگوی پراکندگی رنگ در بدن و شرایط فصلی بررسی شود. بنابراین صرفاً بر اساس یک تصویر نمیتوان آن را مبتلا به لوسیسم یا آلبینیسم دانست.
در نهایت، این روباه یادآور یکی از جذابترین واقعیتهای طبیعت است: حتی در میان اعضای یک گونه نیز تنوع ژنتیکی میتواند چهرههایی متفاوت و منحصربهفرد خلق کند؛ تفاوتهایی که گاهی دریچهای تازه به شناخت سازوکارهای تکامل و سازگاری در حیاتوحش میگشایند.
تصاویر از محمدعلی رونیاسی







