گیاهان بومی ایران

یک گل ناشناخته در ارتفاعات البرز کشف شد؛ Tragopogon taleghanensis (شنگ طالقانی) گونه جدیدی از طالقان است که در ارتفاع ۳۱۰۰ متری پیدا شده و به دلیل زیستگاه بسیار محدود در وضعیت بحرانی قرار دارد.

یک گونه جدید گیاهی در ارتفاعات البرز مرکزی کشف و در سال ۲۰۲۴ به‌طور رسمی معرفی شد. Tragopogon taleghanensis در کوه تخته‌ولیان طالقان و در ارتفاع ۲۸۰۰ تا ۳۱۰۰ متری پیدا شده؛ گیاهی نادر که پژوهشگران به دلیل پراکنش بسیار محدود و تخریب زیستگاه، آن را در وضعیت بحرانی ارزیابی کرده‌اند.

زاگرس هنوز گیاهانی دارد که به‌خوبی نمی‌شناسیم؛ بعضی شاید تازه کشف شوند و بعضی دیگر، مانند Nepeta koeieana، ممکن است سال‌ها بی‌سروصدا در گوشه‌ای از کوهستان باقی مانده باشند.

در دل کوهستان‌های زاگرس و منطقه کهمان در شهرستان سلسله لرستان، کهن‌ترین درخت گردوی ثبت‌شده ایران قرار دارد؛ درختی از گونه گردوی ایرانی (Juglans regia) که قدمت آن حدود هزار سال اعلام شده است. این گردوی کهنسال با تنه‌ای بسیار قطور و شاخه‌هایی گسترده، یکی از ارزشمندترین نمونه‌های درختان کهنسال ایران به شمار می‌رود.

بلندترین درخت ایران را باید در دل جنگل‌های هیرکانی جست‌وجو کرد؛ یک بلوط بلندمازو (Quercus castaneifolia) در جنگل لیراسرا، مشلاک نوشهر، که ارتفاع آن ۶۳.۳ متر اندازه‌گیری شده است. این درخت چندصدساله با قطر برابر سینه حدود ۴.۲ متر، نه‌تنها بلندترین نمونه شناخته‌شده بلندمازو در ایران است، بلکه انجمن بین‌المللی بلوط آن را احتمالاً بلندترین بلوط ثبت‌شده در جهان معرفی کرده است.