عصر حجر

این جانور با نزدیک به صد کیلوگرم وزن، دارای چشمانی کاملا درشت و گشاده (همانند گاو) بود، که در مقایسه با کاسه چشم‌های گربه‌سانان که رو به جلو است، تفاوت چشمگیری داشت.....

او تقریباً ۱۶۹ سانتی‌متر قد داشت. چشمانش رنگی بود و ساییدگی دندان‌هایش نشان می‌دهد که هنگام مرگ حدوداً ۲۵ سال سن داشته است.

پژوهشی جدید نشان می‌دهد که گوشت منبع اصلی دریافت پروتئین انسان عصر حجر نبوده و برنامه غذایی‌شان بیشتر متشکل از بلوط، دانه کاج و حبوبات وحشی بود

انسان‌ها ۲.۵ میلیون سال روی زمین زندگی می‌کردند بدون اینکه سابقه‌ای مکتوب از زندگی‌شان به جا بگذارند؛ اما آن‌ها به جای سوابق مکتوب، انواع دیگری از بقایای و مصنوعات را از خود به جای گذاشتند.

آن‌ها کلماتی برای «مادر» و «پدر» یا «خواهر» و «برادر» داشتند و می‌توانستند برای حیوانات و گیاهان اسم‌هایی داشته باشند. این انسان‌ها قادر به برنامه‌ریزی بودند، همچنین آن‌قدر درک داشتند که بگویند «لطفا» و «متشکرم». شاید باورش سخت باشد، اما آن‌ها نیز برای یکدیگر نامی در نظر می‌گرفتند.