












راز بقا: مرغ هلند (Holland Chicken)، برخلاف نامش، در دهه ۱۹۳۰ در ایالت نیوجرسی، ایالات متحده پرورش یافت. در آن زمان، تخمهای سفید به دلیل تصور مردم بهعنوان نوعی خوراکی لوکس، بسیار محبوب بودند.
به گزارش راز بقا، بیشتر نژادهای مرغ دومنظوره موجود، تخمهای قهوهای روشن میگذاشتند. برای رفع این تقاضا، پرورشدهندگان به دنبال ایجاد نژادی رفتند که هم تخم سفید بگذارد و هم گوشت باکیفیتی داشته باشد.
مرغ هلند نتیجه این تلاشها بود و از تلاقی مرغهای وارداتی از هلند با نژادهایی، چون وایت لگهورن، رودآیلند رد، نیوهمپشایر و لامون به وجود آمد. این نژاد در سال ۱۹۴۹ توسط انجمن طیور آمریکا (APA) به رسمیت شناخته شد.
به گزارش راز بقا، مرغ هلند نژادی گوشتی و تخمگذار است که ظاهری قوی و ساختاری متراکم دارد. این مرغها دارای پاهایی زردرنگ، نوک زرد کمرنگ، و گوش و تاج قرمز هستند. تاج ساده و ایستاده آنها میتواند در هوای بسیار سرد دچار یخزدگی شود، به ویژه در جنس نر. پرهای مرغ هلند نزدیک به بدن قرار گرفتهاند و بسته به گونه، رنگ متفاوتی دارند. پاهای این مرغ بدون پر است و نسبتاً بلند به نظر میرسند.
این مرغها در شرایط کشاورزی بسیار راحت زندگی میکنند و قادر به تحمل هوای سرد هستند، هرچند در هوای بسیار سرد نیاز به مراقبت دارند. یکی دیگر از ویژگیهای جالب مرغهای هلند، قابلیت گاهبهگاه کرچ شدن در مرغهای ماده است که آنها را به مادرانی مناسب برای پرورش جوجهها تبدیل میکند.
برای مطالعه بیشتر بخوانید:
مرغ و خروس کوبالایا؛ مرغ و خروس کوبایی که تاج نخودیشکل و دُمی شبیه خرچنگ دارد
خروس: حدود ۳.۸ کیلوگرم
مرغ: حدود ۲.۹ کیلوگرم
خروس مینیاتوری (بنتام): حدود ۹۶۰ گرم
مرغ مینیاتوری (بنتام): حدود ۸۵۰ گرم
این نژاد دو گونه اصلی دارد:
بارد (Barred): دارای پرهایی با طرح راهراه سیاه و سفید.
سفید (White): پرهای کاملاً سفید و براق.
مرغ هلند به دلیل توانایی بالای تخمگذاری و تولید تخمهای بزرگ و سفیدرنگ، نژادی چندمنظوره به شمار میرود. این نژاد علاوه بر تخمگذاری، به دلیل داشتن گوشت لذیذ، برای تولید گوشت نیز گزینهای مناسب محسوب میشود.
مرغ هلند یکی از بهترین نژادهای دو منظوره است که هم از نظر تخمگذاری و هم از نظر تولید گوشت عملکرد بالایی دارد. ظاهر زیبا، مقاومت در برابر سرما، و توانایی پرورش در محیطهای کشاورزی، این نژاد را به گزینهای مناسب برای پرورشدهندگان طیور در مزارع کوچک و بزرگ تبدیل کرده است. حفظ و گسترش این نژاد میتواند علاوه بر افزایش تولیدات محلی، به تنوع زیستی طیور نیز کمک کند.