راز بقا: تنگه هرمز یکی از حساسترین گلوگاههای انرژی جهان است؛ گذرگاهی باریک، اما حیاتی که روزانه بخش بزرگی از نفت و گاز جهان از آن عبور میکند.
به گزارش راز بقا، در سالهای اخیر، با افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی، این پرسش مطرح شده که اگر این مسیر برای مدتی بسته شود، تنها بازار انرژی جهان دچار بحران خواهد شد یا اینکه این اختلال میتواند حتی بر اقلیم و آبوهوای زمین نیز اثر بگذارد؟ پاسخ به این سؤال، ما را به تقاطع پیچیدهای از اقتصاد، انرژی و علم اقلیم میبرد.
به گزارش راز بقا، تنگه هرمز که خلیج فارس را به دریای عمان متصل میکند، یکی از مهمترین مسیرهای ترانزیت انرژی در جهان محسوب میشود. بر اساس برآوردهای بینالمللی، حدود یکپنجم نفت مصرفی جهان و بخش قابل توجهی از گاز طبیعی مایع (LNG) از این مسیر عبور میکند. چنین حجم عظیمی از انرژی، این تنگه را به یک نقطه استراتژیک تبدیل کرده که هرگونه اختلال در آن میتواند زنجیره تأمین جهانی را تحت فشار شدید قرار دهد.

در صورت بسته شدن تنگه هرمز، نخستین واکنش جهان، جهش شدید قیمت نفت و گاز خواهد بود. کما اینکه اخیرا در جنگ بین آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران نیز اتفاق افتاد. تجربه بازارهای جهانی نشان میدهد که حتی تهدید به اختلال در این مسیر، میتواند باعث افزایش قابل توجه قیمتها شود. در یک سناریوی واقعی انسداد، قیمت نفت ممکن است به سطوح بسیار بالا جهش کند و کشورها را مجبور به بازنگری در سیاستهای انرژی خود نماید.
این تغییرات بهطور مستقیم بر مصرف انرژی اثر میگذارند؛ برخی کشورها برای مدیریت بحران به سمت کاهش مصرف یا استفاده از انرژیهای جایگزین حرکت میکنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است به منابع آلایندهتر مانند زغالسنگ بازگردند.
به گزارش راز بقا، از منظر علم اقلیم، باید میان «نوسان اقتصادی» و «تغییر اقلیمی» تفاوت قائل شد. سیستم آبوهوای زمین به عوامل عظیمی مانند میزان گازهای گلخانهای، جریانهای اقیانوسی و تابش خورشیدی وابسته است. بسته شدن تنگه هرمز بهتنهایی هیچیک از این عوامل بنیادی را مستقیماً تغییر نمیدهد.

به بیان ساده، این رویداد:
جریانهای اقیانوسی را تغییر نمیدهد
ساختار جو را دگرگون نمیکند
و تابش خورشید به زمین را تحت تأثیر قرار نمیدهد
بنابراین، از دید علمی، اثر مستقیم آن بر آبوهوا بسیار محدود است.
به گزارش راز بقا، با این حال، نباید نقش غیرمستقیم چنین رویدادی را نادیده گرفت. تغییرات ناگهانی در بازار انرژی میتواند الگوی مصرف جهانی را دگرگون کند. اگر بحران منجر به کاهش مصرف سوختهای فسیلی شود، انتشار گازهای گلخانهای ممکن است بهطور موقت کاهش یابد؛ مشابه آنچه در دوران همهگیری کرونا رخ داد.
اما در سناریویی دیگر، اگر کشورها برای جبران کمبود انرژی به سوختهای آلایندهتر روی بیاورند، انتشار دیاکسیدکربن افزایش خواهد یافت. در این حالت، اثر نهایی میتواند حتی به تشدید گرمایش جهانی منجر شود.

در سطح منطقهای، پیامدهای بسته شدن تنگه میتواند ملموستر باشد. افزایش تنشها یا اختلال در زیرساختهای نفتی ممکن است منجر به افزایش آلودگی هوا، انتشار ذرات معلق و تغییرات موقتی در دما شود. این تغییرات هرچند محدود و کوتاهمدت هستند، اما میتوانند کیفیت زندگی در منطقه خلیج فارس را تحت تأثیر قرار دهند.
بررسی علمی نشان میدهد که بسته شدن تنگه هرمز بهتنهایی عامل تغییر اقلیم جهانی نیست، اما میتواند از طریق زنجیرههای پیچیده اقتصادی و انرژی، اثرات غیرمستقیم بر روند انتشار گازهای گلخانهای و در نتیجه بر اقلیم زمین داشته باشد.

به عبارت دیگر، این تنگه نه یک «عامل اقلیمی مستقیم»، بلکه یک «اهرم ژئوپلیتیکی-انرژی» است که تصمیمات و پیامدهای آن میتواند در نهایت در مقیاس جهانی بازتاب پیدا کند. در جهانی که اقتصاد و اقلیم بهطور فزایندهای به هم وابسته شدهاند، حتی یک گلوگاه باریک میتواند بخشی از معادله بزرگ تغییرات زمین باشد.