مورد عجیب «آزو باسو»؛ آخرین نئاندرتال زنده که ۱۰۰ سال پیش در مراکش زندگی می‌کرد و تصویر واقعی او وجود دارد!

راز بقا: در سال ۱۹۳۱، مردی به نام آزو باسو در مراکش کشف شد. او در دره دادس، نزدیک شهر اسکورَه زندگی می‌کرد. ساکنان محلی از پیش از حضور او آگاه بودند و می‌گفتند که در غاری زندگی می‌کند، گوشت خام می‌خورد و تنها از ابزار‌های ابتدایی استفاده می‌کند. گفته می‌شود که او برهنه راه می‌رفت — تنها برای گرفتن عکس، پارچه‌ای روی بدن او می‌انداختند — و از نظر توانایی‌های ذهنی محدود توصیف شده بود.

به گزارش راز بقا؛ باسو می‌توانست چند کلمه را تلفظ کند، اما بخش زیادی از گفتارش نامفهوم بود. او به‌دلیل ویژگی‌های فیزیکی خاصی شناخته می‌شد، از جمله پیشانی عقب‌رفته، فک برجسته، بینی بزرگ و بازو‌هایی غیرمعمول بلند که تقریباً تا زانوهایش می‌رسید.

در سال ۱۹۵۶، نویسنده فرانسوی ژان بوله به همراه مردم‌شناس مارسل گومه به این منطقه سفر کردند تا این مورد را بررسی و مستند کنند. برخی دانشمندانی که او را معاینه کردند، جمجمه‌اش را با بقایای نئاندرتال مقایسه کردند و از برخی شباهت‌ها شگفت‌زده شدند. روزنامه‌های زرد به‌سرعت او را «حلقه گمشده» نامیدند و او را به‌عنوان آخرین نئاندرتال زنده معرفی کردند.

با این حال، پس از بررسی‌های علمی دقیق، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که او به‌احتمال زیاد از بیماری میکروسفالی (کوچکی جمجمه) رنج می‌برد.