او روزی تخم لاک‌پشت‌ها را برای شام جمع می‌کرد؛ ۵۰ سال بعد زندگی‌اش را وقف نجات آنها کرد

راز بقا: کالین لیمپوس تنها پنج سال داشت که برای نخستین‌بار با لاک‌پشت‌های دریایی روبه‌رو شد؛ دیداری که بعد‌ها مسیر زندگی او را تغییر داد و او را به یکی از چهره‌های برجسته حفاظت و پژوهش درباره لاک‌پشت‌های دریایی تبدیل کرد.

پدر کالین او را به منطقه «مون رپوس» در نزدیکی بوندابرگ در ایالت کوئینزلند استرالیا برده بود؛ جایی که لاک‌پشت‌های دریایی برای تخم‌گذاری به ساحل می‌آمدند. خانواده او در آن شب، در حالی که با نور چراغ قوه حرکت می‌کردند، تخم‌های لاک‌پشت‌ها را جمع می‌کردند تا برای شام به خانه ببرند.

لیمپوس سال‌ها بعد به یاد می‌آورد که حتی طعم تخم‌ها چندان برایش خوشایند نبود. با این حال، همان شب آغاز سنتی خانوادگی شد و خانواده او هر سال در شب سال نو به مون رپوس بازمی‌گشتند تا لاک‌پشت‌های ماده را هنگام آمدن به ساحل تماشا کنند.

اما این علاقه دوران کودکی، سرانجام به مسیری کاملاً متفاوت انجامید. لیمپوس به‌جای ادامه سنت مصرف تخم‌ها، بخش عمده زندگی خود را صرف شناخت، پژوهش و حفاظت از همین جانوران کرد.

بیشتر بخوانید: از اسارت تا آزادی؛ داستان ۲۷ لاک‌پشت برکه‌ای اروپایی که دوباره راه خانه را پیدا کردند 

آغاز یک مسیر علمی

لیمپوس در دوران جوانی به حیات‌وحش سواحل کوئینزلند علاقه‌مند بود و در ابتدا بیشتر به مار‌های دریایی، گکو‌ها و دیگر خزندگان توجه داشت. او حتی از مشاهدات خود درباره خزندگان و چرخه زندگی آنها در کلاس‌های درس استفاده می‌کرد.

نقطه عطف زندگی حرفه‌ای او در ژانویه ۱۹۶۸ رقم خورد؛ زمانی که در جزیره هرون با جانورشناس برجسته‌ای به نام رابرت بوستارد آشنا شد. بوستارد در آن زمان مشغول علامت‌گذاری و بررسی یک لاک‌پشت سبز بود. لیمپوس به او گفت که لاک‌پشت‌های تخت‌پشت در نزدیکی محل زندگی‌اش در جنوب کوئینزلند تخم‌گذاری می‌کنند. چند روز بعد، آن دو به مون رپوس رفتند و حضور این گونه را تأیید کردند.

از اواخر دهه ۱۹۶۰، تحقیقات جدی لیمپوس درباره لاک‌پشت‌های دریایی آغاز شد و او بعد‌ها «برنامه پژوهش لاک‌پشت‌های کوئینزلند» را پایه‌گذاری کرد؛ برنامه‌ای که تحقیقات گسترده‌ای درباره لاک‌پشت‌های دریایی استرالیا انجام داد.

بیش از پنج دهه مطالعه لاک‌پشت‌های دریایی

فعالیت علمی لیمپوس بیش از پنج دهه ادامه یافت و در نهایت او به یکی از چهره‌های تأثیرگذار در حوزه پژوهش و حفاظت از لاک‌پشت‌های دریایی تبدیل شد. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود شش گونه لاک‌پشت دریایی استرالیا، از جمله لاک‌پشت سرخ‌لاک، لاک‌پشت سبز، لاک‌پشت تخت‌پشت، لاک‌پشت منقار شاهینی، لاک‌پشت زیتونی و لاک‌پشت پشت‌چرمی را مورد مطالعه قرار داد.

پژوهش‌های او موضوعاتی مانند جمعیت‌های تولیدمثل‌کننده، مسیر‌های مهاجرت، جابه‌جایی لاک‌پشت‌ها و زیستگاه‌های تغذیه‌ای آنها را در آب‌های استرالیا و منطقه هند-آرام دربرمی‌گرفت.

او همچنین نقش مهمی در تبدیل مون رپوس به یکی از مهم‌ترین مناطق حفاظت از لاک‌پشت‌های دریایی ایفا کرد. امروزه این منطقه یکی از مهم‌ترین سواحل تخم‌گذاری لاک‌پشت‌های دریایی در سواحل شرقی استرالیا به شمار می‌رود.

پژوهش‌های او تا جزیره رین نیز گسترش یافت؛ منطقه‌ای که بزرگ‌ترین زیستگاه تخم‌گذاری لاک‌پشت سبز در جهان محسوب می‌شود. فعالیت‌های لیمپوس تنها به لاک‌پشت‌های دریایی محدود نبود و گونه‌هایی مانند لاک‌پشت‌های آب شیرین، کروکودیل‌های آب شور، دوگونگ‌ها و مار‌های دریایی را نیز دربر گرفت.

بازگشت لاک‌پشتی که دهه‌ها پیش علامت‌گذاری شده بود

یکی از مهم‌ترین لحظات دوران پژوهشی لیمپوس در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۳ اتفاق افتاد؛ زمانی که تیم او در مون رپوس با یک لاک‌پشت سرخ‌لاک ماده به نام «پریمیر» روبه‌رو شد.

در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، لیمپوس و همکارانش روی لاک حدود ۲۵۰ هزار بچه‌لاک‌پشت از گونه‌های سرخ‌لاک، سبز و تخت‌پشت علامت‌گذاری کرده بودند. پریمیر نخستین لاک‌پشت تأییدشده از آن گروه بود که سال‌ها بعد به محل تولد خود بازگشت.

از آنجا که لاک‌پشت‌های دریایی برای رسیدن به بلوغ جنسی به چندین دهه زمان نیاز دارند، دنبال کردن یک لاک‌پشت از زمان تولد تا رسیدن به مرحله تولیدمثل، چالش بزرگی برای دانشمندان است.

بررسی‌های انجام‌شده روی پریمیر نشان داد که او هنوز تخم‌گذاری نکرده بود و احتمالاً برای نخستین‌بار در حال ورود به چرخه تولیدمثل بود. ردیابی ماهواره‌ای نیز مشخص کرد که پس از تخم‌گذاری، این لاک‌پشت حدود هزار و ۴۰۰ کیلومتر به سمت شمال و تا صخره‌های هاویک در بخش شمالی دیواره بزرگ مرجانی استرالیا مهاجرت کرده است.

پریمیر در سال‌های بعد نیز در پنج فصل تولیدمثل به مون رپوس بازگشت. ردیابی‌های بیشتر نشان داد که این لاک‌پشت به زیستگاه تغذیه‌ای و همچنین ساحل مشخصی که برای تخم‌گذاری انتخاب کرده بود، وفاداری قابل توجهی دارد.

از یک خاطره کودکی تا یک عمر حفاظت

کالین لیمپوس تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۲۴، به‌عنوان دانشمند ارشد واحد گونه‌های در معرض تهدید در وزارت محیط‌زیست و حفاظت از میراث کوئینزلند فعالیت کرد. داستان زندگی او نمونه‌ای قابل توجه از تأثیر یک تجربه ساده دوران کودکی بر مسیر آینده یک انسان است؛ کودکی که روزی همراه خانواده‌اش تخم لاک‌پشت‌های دریایی را برای خوردن جمع می‌کرد، چند دهه بعد زندگی خود را وقف شناخت و حفاظت از همان جانوران کرد.

پژوهش‌های بیش از ۵۰ ساله او نه‌تنها اطلاعات ارزشمندی درباره زیست‌شناسی، مهاجرت و رفتار لاک‌پشت‌های دریایی فراهم کرد، بلکه به شکل‌گیری راهکار‌های مؤثرتر برای حفاظت از این خزندگان باستانی و زیستگاه‌های طبیعی آنها کمک کرد.