












راز بقا: در دل آشوبهای جنگ جهانی اول، داستانهای شجاعت معمولاً مربوط به سربازانی بود که جان خود را در میدان نبرد به خطر میانداختند. اما یکی از مشهورترین قهرمانان نیروهای اعزامی آمریکا، انسان نبود بلکه سگی کوچک به نام گروهبان استابی (Sergeant Stubby) بود؛ سگی ولگرد که به نماد غیررسمی هنگ ۱۰۲ پیادهنظام، لشکر ۲۶ «یانکی» تبدیل شد.
به گزارش راز بقا، سفر استابی از یک سگ بیخانمان در خیابانهای نیو هیون، کانکتیکات، تا قهرمان جنگی در فرانسه، یکی از شگفتانگیزترین داستانهای حیوانات در تاریخ نظامی است. استابی نه تنها موجب آرامش و روحیه سربازان شد، بلکه شجاعت فوقالعادهای در شرایط خطرناک، بهویژه در حملات گاز خردل از خود نشان داد.
به گزارش راز بقا، داستان استابی در سال ۱۹۱۷ آغاز شد، زمانی که او در محوطه دانشگاه ییل ظاهر شد، جایی که هنگ ۱۰۲ در حال آموزش قبل از اعزام به جبهه نبرد فرانسه بود. این سگ کوچک و تنومند خیلی زود دل سربازان را برد و به ویژه با «جیمز رابرت کانروی» پیوندی عمیق برقرار کرد. اگرچه حضور سگها در ارتش ممنوع بود، اما هنگ بهطور مخفیانه او را با کشتی به فرانسه رساند.
در سنگرهای غرب فرانسه، استابی فراتر از یک نماد بود. او توانست فرمانهای نظامی، حرکات رژه و حتی سلام نظامی با پا را یاد بگیرد. هوش و وفاداری او باعث شد تا به عنوان عضوی واقعی از واحد شناخته شود.
به گزارش راز بقا، جنگ جهانی اول به استفاده گسترده از سلاحهای شیمیایی، بهویژه گاز خردل، مشهور بود. این حملات از ترسناکترین سلاحها به شمار میرفتند و میتوانستند باعث سوختگی شدید، نابینایی یا مرگ سربازان شوند.
استابی نقش حیاتی در نجات جان سربازان ایفا کرد. حس بویایی و شنوایی فوقالعاده او به او اجازه میداد گاز را پیش از انسانها تشخیص دهد. او بارها با پارس کردن و هشدار دادن سربازان را از حملات گاز مطلع کرد و فرصت کافی برای استفاده از ماسکهای ویژه و پناه گرفتن فراهم میکرد.
پس از آسیب دیدن در یک حمله، ماسک گاز ویژهای برای استابی طراحی شد. حتی با ماسک، او همچنان سربازان را از خطر آگاه میکرد و در طول شب به سمت کسانی که خوابشان برده بود، میدوید تا آنها را نجات دهد. این مهارت فوقالعاده جان بیشماری از سربازان را نجات داد و شهرت استابی را به عنوان یک سرباز واقعی تثبیت کرد.
به گزارش راز بقا، استابی توانست هشدارهای حملات توپخانه را نیز ارائه دهد، زیرا شنوایی او بسیار حساس بود. او همچنین به عنوان دستیار پزشکان میدان نبرد عمل میکرد و مجروحان را در میان میدان نبرد پیدا میکرد. در مواردی کنار مجروحان میماند و با لیسیدن صورت آنها آرامش میبخشید تا کمک برسد.
یکی از شگفتانگیزترین اقدامات او، دستگیری یک جاسوس آلمانی بود. وقتی سرباز دشمن تلاش کرد وارد سنگرهای آمریکایی شود، استابی به او حمله کرد و پای او را نگه داشت تا سربازان آمریکایی او را دستگیر کنند. برای این کار شجاعانه، او رسماً به درجه گروهبان ارتقا یافت و اولین سگی شد که چنین درجهای در ارتش آمریکا دریافت کرد.
استابی در ۱۷ نبرد و چهار حمله بزرگ شرکت کرد و حضورش روحیه سربازان را بهشدت تقویت میکرد. او یادآور امید، وفاداری و انسانیت در سختترین شرایط جنگ بود.
به گزارش راز بقا، پس از پایان جنگ در سال ۱۹۱۸، گروهبان استابی به آمریکا بازگشت و به یک چهره ملی تبدیل شد. او در رژهها شرکت کرد، با رؤسای جمهور ویلسون، هاردینگ و کولیج ملاقات داشت و حتی در سالنهای تئاتر حضور پیدا کرد.
در سال ۱۹۲۱، ژنرال پرشینگ مدال طلای «جامعه آموزش انساندوستانه» را به او اهدا کرد و استابی به عنوان نماد تیم فوتبال دانشگاه جورجتاون شناخته شد. او تا سال ۱۹۲۶ زندگی کرد و در خواب درگذشت. بدن تاکسیدرمیشده او اکنون در موزه ملی تاریخ آمریکا به نمایش گذاشته شده است و مجسمه برنزی او در کانکتیکات یادبودی از شجاعت او و سربازان آن دوران است.
استابی بیش از یک داستان دلنشین است؛ او نمادی از نقش حیوانات در جنگ و نشاندهنده وفاداری، شجاعت و همراهی بیدریغ در سختترین شرایط است.