کروکودیل سفید؛ هیولایی که نباید وجود داشته باشد!

راز بقا: در زیست‌شناسی، پدیده‌ای به نام «لوسیسم» به جهش‌های ژنتیکی گفته می‌شود که باعث کاهش یا فقدان رنگدانه در پوست، مو یا فلس حیوانات می‌شود، بدون آن‌که لزوماً رنگ چشم‌ها مانند آلبینیسم به‌طور کامل تغییر کند. در نتیجه، برخی خزندگان از جمله کروکودیل‌ها می‌توانند ظاهری سفید یا کرم‌رنگ همراه با چشم‌های آبی پیدا کنند؛ ویژگی‌ای بسیار نادر که معمولاً در محیط‌های کنترل‌شده و تحت حفاظت دیده می‌شود، زیرا چنین رنگ‌آمیزی‌ای در طبیعت شانس بقا را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.

در میان آب‌های تیره و گل‌آلودی که معمولاً کروکودیل‌ها در آن پنهان می‌شوند، موجودی دیده شده که بیشتر شبیه افسانه‌هاست تا واقعیت؛ تمساحی با پوستی سفید مایل به کرم، لکه‌هایی تیره روی بدن و چشم‌هایی آبی و خیره‌کننده.

این حیوانات نادر، «لوسیستیک» نام دارند؛ جهشی ژنتیکی که باعث می‌شود بخش زیادی از رنگدانه‌های پوست از بین برود، اما برخلاف آلبینوها، رنگ چشم‌ها باقی بماند. نتیجه، ظاهری عجیب و تقریباً غیرواقعی است؛ خزنده‌ای سفیدرنگ با چشمانی آبی که انگار از دل یک فیلم فانتزی بیرون آمده است.

دانشمندان می‌گویند شانس زنده ماندن چنین کروکودیل‌هایی در طبیعت بسیار کم است. رنگ روشن بدنشان باعث می‌شود به‌راحتی دیده شوند؛ هم برای شکار و هم برای شکارچیان دیگر. به همین دلیل، بیشتر کروکودیل‌های سفید شناخته‌شده در دنیا، در پارک‌های حفاظت‌شده یا مراکز نگهداری حیات‌وحش زندگی می‌کنند.

با این حال، هر بار که تصویری از یکی از آن‌ها منتشر می‌شود، دوباره یادآوری می‌کند که طبیعت هنوز هم می‌تواند موجوداتی خلق کند که مرز میان واقعیت و افسانه را از بین ببرند.