درندهای زیر چهرهای دوستداشتنی؛ داستان سمورهایی که پلیکانها را در سکوت شکار میکنند
در یکی از آرامترین تالابهای ساحلی کالیفرنیا، دانشمندان با صحنهای روبهرو شدند که تصورشان از یک شکارچی کوچک را تغییر داد. سمورهای رودخانهای که بیشتر به خاطر بازیگوشی و رفتار اجتماعیشان شناخته میشوند، در سکوت زیر آب به سراغ شکارهایی بزرگتر از انتظار رفتند: پلیکانهای قهوهای. نخستین مشاهده در سال ۲۰۱۸ یک اتفاق عجیب به نظر میرسید، اما بررسیهای چند ساله نشان داد این رفتار یک حادثه تصادفی نیست. دهها لاشه پلیکان در تالاب ابوتس ثبت شد؛ نشانهای از نبردی پنهان که تا پیش از این در دنیای حیاتوحش ناشناخته مانده بود.
راز بقا: در سال ۲۰۱۸، «مگان ایسادور»، یکی از بنیانگذاران پروژهٔ بومشناسی سمور رودخانهای، هنگام مشاهدهٔ حیاتوحش در تالاب ابوتس در منطقهٔ پوینت ریس کالیفرنیا، صحنهای غیرمنتظره دید. او ابتدا متوجه شد یک پلیکان قهوهای روی آب بهطور غیرعادی تقلا میکند. لحظاتی بعد، سر پرنده زیر آب کشیده شد و یک سمور رودخانهای سرش را بالا آورد و شروع به خوردن پلیکان کرد. این نخستین بار بود که او چنین رفتاری را مشاهده میکرد.
در سالهای بعد، او و همکارش «ترنس کارول» با نصب دوربین و بررسی منظم منطقه دریافتند که این اتفاق یک مورد استثنایی نیست. آنها در فاصلهٔ ژوئن تا نوامبر ۲۰۲۳ طی ۱۹ بازدید، ۷۳ لاشهٔ پلیکان را ثبت کردند که نشانههای شکار توسط سمورهای رودخانهای را داشتند. بیشتر این پلیکانها جوان بودند. پژوهش آنها در سال ۲۰۲۵ منتشر شد.
به طور معمول، سمورهای رودخانهای از ماهیها، خرچنگها، دوزیستان و پرندگان آبی کوچکتر تغذیه میکنند. شکار پلیکانهای بزرگ رفتاری بسیار نادر است و پیش از این فقط چند بار، آن هم فقط در کالیفرنیا، گزارش شده بود. پژوهشگران هنوز نمیدانند چرا این رفتار در پوینت ریس شکل گرفته است، زیرا برخلاف برخی موارد قبلی، کمبود غذا یا کاهش ماهی در این تالاب مشاهده نشده است.
به گفتهٔ ایسادور، سمورها شکارچیانی فرصتطلب هستند و اگر بتوانند طعمهای بزرگ و نسبتاً آسان بگیرند، از آن استفاده میکنند. یک پلیکان بالغ غذای زیادی فراهم میکند و ارزش انرژی بالایی برای سمور دارد. سمورها معمولاً پلیکان را زیر آب خفه میکنند، سپس آن را به ساحل یا آب کمعمق میکشند و میخورند.
پژوهشگران همچنین متوجه شدند که پلیکانها بهتدریج رفتار خود را تغییر دادهاند. برخلاف گذشته، اکنون وقتی سمورهای رودخانهای نزدیک میشوند، بسیاری از پلیکانها از روی آب بلند شده و محل را ترک میکنند. علاوه بر این، بقایای لاشههای پلیکانها غذای لاشخورهایی مانند کایوتها و کرکسها را نیز تأمین میکند و بر کل اکوسیستم منطقه اثر میگذارد.
خبر خوب این است که در ماههای اخیر تعداد این شکارها بهطور محسوسی کاهش یافته است. هنوز مشخص نیست که آیا پلیکانها یاد گرفتهاند از این منطقه دوری کنند یا علت دیگری وجود دارد، اما پژوهشگران امیدوارند با تأمین بودجه، این پدیدهٔ نادر را بیشتر مطالعه کنند.
مترجم: محمدعلی رونیاسی
خواندنیها
ارسال نظر
ویدیوهای برگزیده
دنیای گیاهان
علم و کیهان