برای دههها، رادارهای هواشناسی توانستهاند حرکت دستههای بزرگ پرندگان مهاجر را ثبت کنند، اما این سامانهها فقط تودههایی نامشخص یا «لکههای راداری» را نشان میدادند و مشخص نبود این پرندگان متعلق به چه گونههایی هستند.
به گزارش راز بقا به نقل از mongabay.com اکنون پژوهشگران با کمک هوش مصنوعی، این مشکل را تا حد زیادی برطرف کردهاند. پروژهای به نام BirdFlow دادههای رادارهای هواشناسی را با میلیاردها مشاهدهی ثبتشده توسط علاقهمندان به پرندهنگری ترکیب میکند تا بتواند پیشبینی کند که هر موج مهاجرت شامل چه گونههایی است.
این سامانه از اطلاعات بیش از ۲ میلیارد مشاهدهی پرندگان که توسط کاربران برنامه eBird ثبت شده، همراه با دادههای GPS، فرستندههای رادیویی و حلقهگذاری پرندگان استفاده میکند. نتیجه، مدلی است که میتواند مسیرهای مهاجرت را برای ۱۵۳ گونه پرنده در آمریکای شمالی با دقت بالا بازسازی کند.

پیشتر، رادارها فقط نشان میدادند که تعداد زیادی پرنده در حال پرواز هستند، اما مشخص نبود این پرندگان از چه گونهای هستند. مدل جدید این اطلاعات را به برآوردهای گونهمحور تبدیل میکند و حتی در مناطقی که پوشش راداری ناقص است نیز عملکرد خوبی دارد.
به گفته پژوهشگران، این فناوری کاربردهای مهمی برای حفاظت از پرندگان دارد. برای مثال، میتوان زمان و مکان اوج مهاجرت گونههای مختلف را پیشبینی کرد تا خطر برخورد آنها با ساختمانها، توربینهای بادی یا هواپیماها کاهش یابد. همچنین، این اطلاعات به برنامهریزی بهتر برای حفاظت از گونههای در معرض خطر کمک میکند.
پژوهشگران معتقدند BirdFlow گام مهمی در تبدیل دادههای خام راداری به اطلاعات زیستشناختی ارزشمند است؛ اطلاعاتی که تاکنون از دل تصاویر رادار قابل استخراج نبود و اکنون به لطف هوش مصنوعی در اختیار دانشمندان قرار گرفته است.