پنگوئن ماژلان؛ پنگوئن ساکن مناطق معتدل که عاشق غلتیدن در ماسه است و می‌تواند بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر سفر کند

راز بقا: پنگوئن ماژلان (Magellanic penguin) یکی از شناخته‌شده‌ترین گونه‌های پنگوئن در آمریکای جنوبی است که به خاطر پر‌های سیاه و سفید و دو نوار مشخص روی سینه شناخته می‌شود. این پنگوئن‌ها در سواحل آرژانتین، شیلی و جزایر فالکلند زندگی می‌کنند و به آب و هوای معتدل سازگار هستند، برخلاف پنگوئن‌های قطبی که با سرمای شدید آشنا هستند. 

به گزارش راز بقا، آنها پرندگان اجتماعی و مهاجر هستند و هر ساله هزاران کیلومتر در جستجوی غذا سفر می‌کنند. با وجود ظاهر دوست‌داشتنی، پنگوئن‌های ماژلان با تهدید‌هایی مانند تغییرات اقلیمی، ماهی‌گیری بیش از حد و آلودگی نفتی روبه‌رو هستند که باعث شده حفاظت از آنها به مسئله‌ای مهم تبدیل شود.

زیستگاه و پراکندگی

به گزارش راز بقا، پنگوئن‌های ماژلان در طول سواحل جنوبی آمریکای جنوبی زاد و ولد می‌کنند. کلونی‌های اصلی آنها در پونتا تومبو آرژانتین، جزایر ساحلی شیلی و بخش‌هایی از جزایر فالکلند قرار دارند. برخلاف پنگوئن‌های قطبی، این گونه‌ها خاک نرم و ماسه‌ای را برای ایجاد لانه ترجیح می‌دهند و برخی از آنها زیر بوته‌ها یا سنگ‌ها لانه می‌سازند تا در برابر باد و آفتاب محافظت شوند.

در فصل غیرتولیدی، پنگوئن‌های ماژلان مهاجر هستند و برای یافتن ماهی‌های فراوان به سمت شمال، حتی تا سواحل برزیل حرکت می‌کنند. این سفر‌ها می‌تواند هزاران کیلومتر طول بکشد و توانایی‌های شگفت‌انگیز ناوبری آنها را نشان دهد. وابستگی آنها به آب‌های ساحلی پرماهی مانند آنچوی، ساردین و ماهی مرکب، آنها را در برابر ماهی‌گیری بیش از حد آسیب‌پذیر می‌کند و می‌تواند بقای جوجه‌ها را تهدید کند. 

رفتار و زندگی اجتماعی

به گزارش راز بقا، پنگوئن‌های ماژلان پرندگان اجتماعی هستند و در کلونی‌های بزرگ، گاهی با ده‌ها هزار عضو، زندگی می‌کنند. آنها تک‌همسر بوده و اغلب تا پایان عمر با یک شریک زندگی می‌کنند. هر فصل تولیدمثل، جفت‌ها به همان لانه بازمی‌گردند و وفاداری به محل لانه قابل توجه است. آداب خواستگاری شامل آواز‌های خاص، تمیزکاری متقابل و حرکات سر است.

هر دو والد در مراقبت و پرورش جوجه‌ها مشارکت دارند. معمولاً هر لانه شامل دو تخم است و والدین به نوبت آنها را حدود ۴۰ روز می‌گذارند. پس از تفریخ، جوجه‌ها با غذای هضم‌شده تغذیه می‌شوند تا زمانی که آماده پرواز در حدود ۶۰ تا ۷۰ روز شوند. 

برای مطالعه بیشتر بخوانید:

پنگوئن کوچک آبی؛ کوچکترین پنگوئن دنیا که ۹۰۰ گرم وزن و ۳۰ سانتیمتر قد دارد و هنگام شنا عینک غواصی به چشم می‌زند!

پنگوئن منقار تیغی؛ پرنده عجیبی که رابطه جنسی سه نفره دارد و در یک ماه ۸۰ بار جفتگیری می‌کند!

جوجه‌ها اغلب در گروه‌هایی به نام «کریش» گرد می‌آیند تا در غیاب والدین محافظت شوند. این رفتار‌ها نشان‌دهنده ساختار اجتماعی پیچیده و همکاری میان پنگوئن‌های ماژلان است که برای بقا در محیط‌های ساحلی چالش‌برانگیز حیاتی است.

حفاظت و تأثیر انسان

به گزارش راز بقا، با وجود اینکه پنگوئن‌های ماژلان در فهرست IUCN با وضعیت کمتر تهدیدشده (Near Threatened) قرار دارند، جمعیت آنها به دلیل فعالیت‌های انسانی کاهش یافته است. نشت‌های نفتی در سواحل آمریکای جنوبی خطر بزرگی ایجاد می‌کند و پر‌ها را آلوده کرده و توانایی تنظیم دمای بدن پرندگان را کاهش می‌دهد. فعالیت‌های ماهی‌گیری، به‌ویژه صید بیش از حد ماهی‌های کوچک، می‌تواند باعث گرسنگی شود و جوجه‌ها و جوانان را تحت تأثیر قرار دهد. 

تغییرات اقلیمی تهدید دیگری است؛ تغییر دمای دریا‌ها باعث جابجایی ماهی‌ها شده و پنگوئن‌ها را مجبور می‌کند مسیر‌های طولانی‌تری برای غذا طی کنند، که گاهی منجر به مرگ جمعی می‌شود. تلاش‌های حفاظتی شامل حفاظت از زیستگاه، پاسخ به نشت نفت و مدیریت پایدار ماهی‌گیری است. 

اکوتوریسم نیز، اگر به‌طور مسئولانه انجام شود، ابزار مهمی برای افزایش آگاهی و تأمین بودجه پروژه‌های حفاظتی است و به مردم اجازه می‌دهد این پرندگان دوست‌داشتنی را بدون ایجاد مزاحمت مشاهده کنند.

عجیب‌ترین و غیرمعمول‌ترین حقایق درباره پنگوئن‌های ماژلان

به گزارش راز بقا، پنگوئن‌های ماژلان پر از ویژگی‌های عجیب و غیرمعمول هستند. یکی از رفتار‌های جالب آنها «غلتیدن در ماسه» است. جوجه‌ها یا بزرگسالانی که در حال پوست‌اندازی هستند، گودال‌های کم‌عمق در ماسه ایجاد می‌کنند و بدن خود را در آن می‌غلتانند تا انگل‌ها را از بین ببرند و پر‌های قدیمی را بریزند. این رفتار برای حفظ سلامت پر‌ها در زیستگاه‌های ساحلی ضروری است.

ویژگی عجیب دیگر سیستم ارتباط صوتی آنها است. هر پنگوئن صدای منحصر به فردی دارد که برای شناسایی جفت و جوجه‌ها در میان هزاران عضو کلونی استفاده می‌شود. این صدا‌ها به‌قدری متمایزند که پژوهشگران می‌توانند فقط با شنیدن صدا، خانواده‌ها را تشخیص دهند.

پنگوئن‌های ماژلان همچنین برای سفر‌های طولانی مهاجرتی خود شناخته می‌شوند. برخی افراد بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر در طول سواحل آمریکای جنوبی سفر می‌کنند. این مهاجرت‌ها ناشی از نیاز به غذا است و آنها ماه‌ها بدون بازگشت به خشکی در دریا می‌مانند؛ توانایی‌ای استثنایی برای پرندگان به این اندازه.

این پنگوئن‌ها توانایی شگفت‌انگیزی در تنظیم دما دارند. با وجود زندگی در آب و هوای معتدل که تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد دارد، پنگوئن‌های ماژلان با باز کردن بال‌ها و تنفس سریع در گرما، حرارت اضافی بدن را دفع می‌کنند و در آب‌های سرد، لایه پر‌های متراکم و چربی بدن آنها را گرم نگه می‌دارد. این سازگاری دلیل موفقیت آنها در زیستگاه‌های ساحلی متنوع است.