راز بقا: در دل طبیعت پدیدهای وجود دارد که بیشتر شبیه داستانهای علمی - تخیلی به نظر میرسد تا واقعیت. برخی انگلها، قارچها و ویروسها توانایی دارند رفتار میزبان خود را تغییر دهند و او را به انجام کارهایی وادار کنند که در نهایت به نفع خودشان تمام میشود.
به گزارش راز بقا، این پدیده در علم با عنوان «دستکاری رفتاری انگلها» شناخته میشود و یکی از پیچیدهترین نمونههای همزیستی و تکامل در جهان زنده است.

به گزارش راز بقا، برخلاف تصور رایج، بسیاری از این انگلها لزوماً وارد مغز میزبان نمیشوند. آنها با ترشح مواد شیمیایی خاص، تعادل سیستم عصبی را تغییر میدهند. این مواد میتوانند روی انتقالدهندههای عصبی مهمی مانند دوپامین و سروتونین اثر بگذارند و در نتیجه رفتار طبیعی حیوان را مختل کنند. در برخی موارد نیز هورمونهای رشد و بقا تحت تأثیر قرار میگیرند و حیوان دیگر واکنشهای طبیعی مانند ترس یا فرار را نشان نمیدهد.

به گزارش راز بقا، یکی از مشهورترین نمونههای این پدیده، قارچی به نام Ophiocordyceps است. این قارچ پس از آلوده کردن مورچه، رفتار او را بهطور کامل تغییر میدهد. مورچه آلوده از لانه خارج میشود، به ارتفاع خاصی از گیاه میرود و در نقطهای مشخص قفل میشود. سپس قارچ از بدن او تغذیه کرده و رشد میکند. نکته جالب اینجاست که این قارچ مغز را نابود نمیکند، بلکه با ترکیبات شیمیایی، سیستم عصبی را در جهت خاصی برنامهریزی میکند.

در برخی گونهها از کرمهای انگلی، میزبان به شکلی عجیب رفتار میکند. این کرمها پس از رشد در بدن حشرات خشکیزی، باعث میشوند میزبان بهطور غیرطبیعی به سمت آب کشیده شود، حتی اگر این حرکت به مرگ او منجر شود. دلیل این رفتار ساده است: کرم برای تکمیل چرخه زندگی خود باید وارد محیط آبی شود و این «کنترل رفتاری» تنها راه رسیدن به آن هدف است.

به گزارش راز بقا، برخی ویروسها نیز توانایی تغییر رفتار میزبان را دارند. برای مثال، در برخی لاروهای حشرات، ویروسها باعث میشوند حیوان به جای پنهان شدن، به سمت نقاط بلند و در معرض نور برود؛ جایی که انتشار ویروس آسانتر است. همچنین برخی زنبورهای انگلی با نیش خود، سیستم عصبی سوسکها را هدف قرار میدهند و آنها را به موجوداتی تبدیل میکنند که بدون مقاومت به سمت لانه زنبور حرکت میکنند.

به گزارش راز بقا، پدیده زامبیسازی در طبیعت نشان میدهد که تکامل همیشه به معنای قدرت بدنی یا هوش بیشتر نیست، بلکه گاهی به معنای توانایی دستکاری رفتار دیگر موجودات است. قارچها، کرمها، ویروسها و زنبورها همگی در طول میلیونها سال یاد گرفتهاند چگونه از سیستم عصبی میزبان به نفع بقای خود استفاده کنند.
نتیجه این فرایند، یکی از شگفتانگیزترین و در عین حال ترسناکترین نمایشهای طبیعت است؛ جایی که مفهوم «اراده آزاد» در سطحی بیولوژیک زیر سؤال میرود.
