راز بقا: کبوتر دلخون میندرو (Mindoro bleeding-heart)، با نام علمی Galicolumba platenae، یکی از نادرترین گونههای قمریهای زمینی در جهان است. این پرنده بومی جزیره میندورو در فیلیپین بوده و توسط اهالی محلی و جوامع بومی با نامهای مختلفی مانند کولو-کولو، لا-دو، مناتاد، مانوک-مانوک، پونای و پونالادا شناخته میشود. نامهای محلی این گونه نشاندهندهٔ ارتباط تاریخی و فرهنگی مردم جزیره با طبیعت و پرندگان بومی است.

به گزارش راز بقا، از نظر بیولوژیکی، کبوتر دلخون میندرو یک پرنده کوچک و زمینی است که بیشتر وقت خود را در لایههای پایینی جنگلها و زیر بوتهها سپری میکند. طبیعت خجالتی و گریزان این گونه، مشاهدهٔ آن در زیستگاه طبیعی را دشوار میسازد و همین موضوع باعث شده اطلاعات جمعیتی دقیق و تحقیقات میدانی محدود باشد.

این گونه به طور انحصاری در جزیره میندورو یافت میشود و هیچ زیستگاه طبیعی شناختهشدهای خارج از این جزیره ندارد. کبوتر دلخون میندرو ترجیح میدهد در جنگلهای انبوه با پوشش گیاهی متراکم و خاک نرم زندگی کند تا بتواند به راحتی حرکت کرده و به دنبال غذا بگردد.
به گزارش راز بقا با توجه به نوع زندگی زمینی این پرنده، حفظ پوشش گیاهی و خاک طبیعی برای بقای آن حیاتی است. فعالیتهای انسانی که موجب تخریب یا تغییر ساختار جنگل میشوند، به شدت جمعیت این گونه را تهدید میکنند.

کبوتر دلخون میندرو در وضعیت بحرانی قرار دارد و تهدید اصلی آن، از دست دادن زیستگاه ناشی از استخراج سنگ مرمر و تخریب جنگلها است. استخراج سنگ مرمر و دیگر مواد معدنی باعث نابودی بخشهای بزرگی از زیستگاههای طبیعی این پرنده میشود و مسیرهای حرکت و منابع غذایی آن را محدود میکند.
علاوه بر تخریب زیستگاه، شکار و جمعآوری غیرقانونی نیز تهدیدی برای بقای گونه به شمار میروند، اگرچه دادهها دربارهٔ شکار محدود و پراکنده هستند. انجمن جانورشناسی لندن، به دلیل وضعیت تهدیدآمیز و خط بیولوژیکی منحصربهفرد این پرنده، آن را به عنوان یک گونه EDGE (گونههای دارای اهمیت تکاملی و در خطر انقراض) ثبت کرده است. این طبقهبندی نشاندهنده اهمیت ویژهٔ حفاظتی کبوتر دلخون میندرو در سطح جهانی است.

کبوتر دلخون میندرو پرندهای خجالتی و مخفیکار است و اغلب در زیر پوستههای جنگلی و میان برگها پنهان میشود. به گزارش راز بقا رفتار زمینی آن باعث میشود که بیشتر وقت خود را روی زمین صرف جستوجوی غذا کند. این گونه از دانهها، میوهها و حشرات کوچک تغذیه میکند.
رفتار جفتگیری و تولید مثل این پرنده نیز به دلیل زندگی مخفیکارانهاش بسیار کم مشاهده شده است. اطلاعات موجود نشان میدهد که این گونه معمولاً لانههای خود را در زیر بوتهها یا میان ریشههای درختان میسازد و تخمگذاری آن محدود و پنهان است تا از شکارچیان محافظت شود.
رفتار اجتماعی این گونه نسبتاً انفرادی است و کبوتران دلخون میندرو بیشتر به تنهایی یا در جفتهای کوچک دیده میشوند. این ویژگی به همراه پراکندگی محدود آن، تحقیقات میدانی و تخمین جمعیت را بسیار دشوار کرده است.
به دلیل نادر بودن و تهدیدات شدید زیستگاهی، حفاظت از کبوتر دلخون میندرو اهمیت ویژهای دارد. اقداماتی مانند ایجاد مناطق حفاظتشده، کنترل فعالیتهای استخراج معدن و برنامههای بازسازی جنگل میتوانند به بقای این گونه کمک کنند.
فعالیتهای آموزشی و آگاهیبخشی در میان جوامع محلی نیز اهمیت زیادی دارد. مردم محلی که با نامها و سنتهای مرتبط با این پرنده آشنا هستند، میتوانند نقش مهمی در حفاظت و گزارشدهی مشاهدههای احتمالی ایفا کنند.

برنامههای تحقیقاتی میدانی برای جمعآوری دادههای بیشتر دربارهٔ جمعیت، زیستگاه و رفتار این گونه نیز ضروری است. این اطلاعات میتواند مبنای طراحی برنامههای حفاظتی هدفمند و علمی برای نجات این گونهٔ منحصربهفرد باشد.
برای مطالعه بیشتر بخوانید:
کبوتر کلهسفید؛ کبوتری که میوههای سمی میخورد و طرفدار سرسخت درخت کافور است
کبوتر زاغ آبادانی؛ کبوتر معروف به «پادشاه سیاهبال» که یکی از محبوبترین کبوتران ایران است
به گزارش راز بقا کبوتر دلخون میندرو نه تنها اهمیت زیستی دارد، بلکه از نظر فرهنگی و تاریخی نیز برای مردم میندورو ارزشمند است. نامهای محلی مختلف آن نشاندهنده شناخت دیرینهٔ مردم جزیره از این گونه است. حفاظت از چنین گونههایی به حفظ تنوع زیستی و میراث فرهنگی منطقه کمک میکند.
از لحاظ اکولوژیکی، کبوتر دلخون میندرو نقش مهمی در پخش بذرهای گیاهان جنگلی دارد و به تعادل اکوسیستمهای جنگلی جزیره کمک میکند. نابودی این گونه میتواند اثرات زنجیرهای بر دیگر گونههای گیاهی و جانوری جزیره داشته باشد.
کبوتر دلخون میندرو (Galicolumba platenae)، با وجود نادر بودن و زندگی مخفیکارانه، یکی از گونههای ارزشمند زیستی و فرهنگی جزیره میندورو است. از دست دادن زیستگاه، استخراج سنگ مرمر و فعالیتهای انسانی تهدیدهای اصلی بقای آن هستند.

به گزارش راز بقا با وجود چالشهای موجود، اقدامات حفاظتی هدفمند، ایجاد مناطق حفاظتشده، آموزش جوامع محلی و تحقیقات علمی میتواند شانس بقای این گونه را افزایش دهد. کبوتر دلخون میندرو نه تنها گنجینهای طبیعی، بلکه میراث فرهنگی و اکولوژیکی جزیره میندورو به شمار میرود و حفاظت از آن، مسئولیت مشترک جامعه جهانی است.