












راز بقا: سسک باغی (Sylvia borin) شاید پرندهای پرزرقوبرق نباشد، اما جایگاه ویژهای در دل پرندهدوستان و طبیعتگردان دارد. این پرندهی کوچک و کمحاشیه با پرهای ساده و صدای نرم و موسیقیگونهاش، نماد زیباییهای پنهان در دل طبیعت است.
در این مقاله از راز بقا، بهطور کامل با سسک باغی آشنا میشویم؛ از زیستگاه و رفتارهایش گرفته تا دلیل اهمیت آن در طبیعت.
به گزارش راز بقا، در نگاه اول، سسک باغی ممکن است ساده بهنظر برسد. پرهایی به رنگ قهوهای مایل به خاکستری در پشت، شکم روشنتر و بدون نقشونگار مشخص. اندازهاش حدود ۱۳ تا ۱۴ سانتیمتر و وزنش کمتر از ۲۰ گرم است. نر و ماده ظاهری تقریباً یکسان دارند و همین موضوع شناسایی آنها در طبیعت را سختتر میکند.
اما چیزی که سسک باغی را متمایز میسازد، صدای آواز اوست. آوازی روان، ملایم و گوشنواز که اغلب با صدای بلبل سیاه یا مرغ بهشتی مقایسه میشود. معمولاً همین آواز دلنشین است که حضورش را در میان شاخوبرگهای انبوه فاش میکند.
برخلاف نامش، سسک باغی را بهندرت میتوان در باغهای معمولی دید. به گزارش راز بقا این پرنده بیشتر به بوتهزارها، جنگلهای برگریز، پرچینها و باغهای رهاشده و پر از پوشش گیاهی علاقه دارد.
سسک باغی در فصل تولیدمثل در بیشتر نقاط اروپا و بخشهایی از غرب آسیا زندگی میکند. اما با شروع سرما، مهاجرتی شگفتانگیز را آغاز میکند و هزاران کیلومتر پرواز میکند تا به آفریقای سیاه برسد؛ جایی گرمتر که در آن غذا و پناهگاه مناسب فراهم است. بهار سال بعد، دوباره به اروپا بازمیگردد تا چرخه تولیدمثل را تکرار کند.
رژیم غذایی سسک باغی با تغییر فصل تغییر میکند. در بهار و تابستان که فصل جفتگیری و بزرگ کردن جوجههاست، این پرنده بیشتر از حشرات و عنکبوتها تغذیه میکند که سرشار از پروتئین هستند و برای رشد جوجهها ضروریاند.
اما در اواخر تابستان و پاییز، سسک باغی به سراغ میوهها و توتها میرود؛ مانند شاهتوت، انگور فرنگی و انجیر. به گزارش راز بقا این خوراکیهای قندی به او کمک میکنند تا چربی ذخیره کند و انرژی لازم برای مهاجرت طولانیاش را بهدست آورد.
سسک باغی معمولاً از اواخر فروردین تا تیرماه اقدام به جفتگیری و تخمگذاری میکند. در این دوره، پرنده نر با آوازهای پیدرپی، قلمروی خود را مشخص کرده و جفت جذب میکند. پس از جفتیابی، ماده لانهای فنجانیشکل از چوب خشک، علف و مو در میان شاخوبرگهای انبوه میسازد.
تخمگذاری معمولاً شامل چهار تا پنج تخم است. ماده حدود ۱۱ تا ۱۲ روز روی تخمها میخوابد و پس از تولد، هر دو والد وظیفه تغذیه جوجهها را بر عهده دارند. جوجهها پس از ۱۰ تا ۱۱ روز از لانه بیرون میآیند، اما همچنان تا مدتی توسط والدین تغذیه میشوند.
این روند سریع و بهینه، تضمین میکند که جوجهها پیش از شروع مهاجرت آماده و قوی باشند.
برای مطلعه بیشتر بخوانید:
دراج؛ عمو زاده کبک و تیهو که بسیار زیباست و به خاطر گوشت خوشمزهاش شکار میشود
بلبل خالدار؛ پرندهای مهاجر با آواز جادویی که نماد عشق و دلتنگیست و تخم طلا میگذارد!
شبگرد بلوچی؛ عجیبترین پرنده ایران با رفتار مرموز و غیرعادی که شبها شکار میکند و استاد استتار است
یکی از شگفتیهای سسک باغی، مهاجرت طولانیمدت سالانهاش است. به گزارش راز بقا این پرنده کوچک، هرسال مسافتی چند هزار کیلومتری را از اروپا به سمت آفریقای جنوبی طی میکند و سپس در بهار بازمیگردد.
مهاجرت در شهریور یا مهر آغاز میشود و بازگشت در فروردین یا اردیبهشت صورت میگیرد. در این مسیر، سسک باغی باید از صحرای بزرگ آفریقا و دریای مدیترانه عبور کند؛ چالشی بزرگ برای پرندهای با این جثه کوچک.
برای آماده شدن، پرنده پیش از پرواز با خوردن میوههای قندی، وزن خود را تقریباً دو برابر میکند تا چربی لازم برای مسیر سخت را ذخیره کند.
سسک باغی اگرچه ظاهری ساده دارد، اما از نظر آواز یک هنرمند واقعی است. آوازی طولانی، روان و پر از احساس که اغلب از پشت بوتهها به گوش میرسد. این آواز میتواند تا ۳۰ ثانیه بدون وقفه ادامه داشته باشد و یکی از دلایل اصلی شناسایی این پرنده در طبیعت است.
برخلاف بسیاری از پرندگان که به پرهای رنگارنگ خود مینازند، سسک باغی تنها با صدایش با دیگران ارتباط برقرار میکند؛ چه برای یافتن جفت و چه برای دفاع از قلمرو.
اگر در ماههای اردیبهشت یا خرداد در جنگل قدم بزنید و سکوت کنید، ممکن است یکی از همین آوازهای دلنشین را بشنوید.
سسک باغی در حال حاضر در فهرست گونههای «کمخطر» قرار دارد و جمعیت آن در بیشتر مناطق پایدار است. با این حال، تهدیداتی مانند تخریب زیستگاه، کشاورزی صنعتی و تغییرات اقلیمی ممکن است در آینده تأثیرگذار باشند.
حفظ پرچینها، جنگلهای طبیعی و بوتهزارها برای بقای این پرنده ضروری است. همچنین آگاهی عمومی، ایجاد باغهای پرندهپسند و مدیریت صحیح زمین میتواند به حفاظت از این گونه کمک کند.
دیدن سسک باغی کار آسانی نیست، چون خجالتی و پنهانکار است. با این حال، اگر صبور باشید و این نکات را رعایت کنید، شانس دیدنش افزایش مییابد:
در صبح زود فصل بهار به طبیعت بروید، زمانی که آوازخوانی پرندگان بیشتر است.
به صداها دقت کنید؛ آواز روان سسک باغی بهترین نشانه حضور اوست.
اطراف بوتهزارها و حاشیه جنگلها را زیر نظر بگیرید.
آرام و بیحرکت بمانید؛ پرنده ممکن است خودش به شما نزدیک شود.
داشتن دوربین دوچشمی و راهنمای پرندهنگری میتواند کمک بزرگی باشد.
سسک باغی نمونهای زیبا از شگفتیهای ساده در دل طبیعت است. به گزارش راز بقا پرندهای فروتن و دور از هیاهو که با مهاجرتهای حماسی، آواز دلنشین و نقش اکولوژیکی مهمش، سزاوار توجه و احترام است.
نقشش در کنترل جمعیت حشرات، پراکندگی دانهها و زیباسازی صداهای طبیعت انکارناپذیر است. اگر روزی در طبیعت بودید، چند لحظه سکوت کنید. شاید خوششانس باشید و آواز پنهانکارترین خواننده جنگل را بشنوید.
در این بخش با بررسی برخی حقایق جالب در خصوص این پرنده، مقاله را به پایان میرسانیم:
سسک باغی به شدت مهاجر است و در جنوب صحرای آفریقا زمستان گذرانی میکند. از این رو این پرنده کوچک میتواند در مسافتی طولانی به آفریقا مهاجرت کرده و بدون مکث از صحرا عبور کند. هنگامی که آلوچه خورکها از صحرا عبور میکنند، شبها بدون حرکت و تغذیه هستند و در طول روز در سایه مناسب پرواز میکنند. ناگفته نماند در طول سفر، آنها میتوانند نه تنها چربی بدن بلکه تا ۱۹ درصد از ماهیچههای سینه و پا و ۳۹ درصد از دستگاه گوارش خود را نیز متابولیزه کنند.
صدای سسک باغ یک صدای آهسته «چک چک» یا زنگی از نتهای تکی مکرر «whet» و «duij» است. این آهنگ معمولاً توسط نرها در حالی که زیر پوششی از بوتهها یا شاخ و برگ درختان نشستهاند، خوانده میشود.
زیستگاه ترجیحی برای پرورش این پرندگان جنگلهای باز با پوشش کم تراکم برای لانه سازی است. از این رو باغها به ندرت توسط این پرنده رهگذر کوچک اشغال میشوند.
تنها حدود یک چهارم پرندگان جوان در سال اول زندگی خود زنده میمانند. چرا که این پرندگان اغلب توسط گنجشکهای اوراسیا و گربههای اهلی شکار میشوند و تخمها و لانههای آن توسط انواع پستانداران و شکارچیان پرنده شکار میشود.
سسک باغی به عنوان یک غذای لذیذ در کشورهای مدیترانهای ارزشمند است. حماسه نویس فرانسوی ژان آنتلم بریلات ساوارین در مورد این پرنده که مانند بوته اورتولان پخته میشود، میگوید: «اگر به اندازه یک قرقاول بود، ارزش یک جریب زمین را داشت»؛ و در نهایت آلوچه خورکهای جوان پوست اندازی جزئی دارند که عمدتاً بین ماههای ژوئن و سپتامبر و قبل از مهاجرت است. بالغین نیز در اواخر تابستان، پوست اندازی جزئی مشابهی دارند و قبل از بازگشت از مناطق زمستان گذران آفریقایی خود، پوست اندازی کامل میکنند.