راز بقا: گاهی در دنیای حیات وحش، شکار کردن از جفتگیری آسانتر است. برای یک کفتار خالدار نر، به دست آوردن غذا، فرار از شیرها یا دفاع از قلمرو شاید سخت باشد، اما هیچکدام به اندازه تلاش برای جفتگیری دشوار نیست.
در میان تمام پستانداران جهان، کفتار خالدار (Spotted Hyena) یکی از عجیبترین دستگاههای تولیدمثل را دارد؛ آنقدر عجیب که سالها دانشمندان را سردرگم کرده بود. مادهها اندامی دارند که در نگاه اول تقریباً از نرها قابل تشخیص نیست و همین ویژگی باعث شده جفتگیری این گونه به یکی از پیچیدهترین فرآیندهای تولیدمثل در قلمرو جانوران تبدیل شود.
اما چرا طبیعت چنین سازوکاری را به وجود آورده است؟ و چرا کفتار نر برای جفتگیری باید خطر آسیب جدی، شکست و حتی مرگ را به جان بخرد؟

اگر نخستین بار یک گله کفتار خالدار را ببینید، احتمال زیادی وجود دارد که نتوانید نرها و مادهها را از هم تشخیص دهید.
دلیلش وجود ساختاری است که زیستشناسان آن را شبهآلت تناسلی (Pseudo-penis) مینامند.
در کفتار ماده، کلیتوریس بهطور غیرعادی رشد کرده و به اندامی تبدیل شده که از نظر ظاهری بسیار شبیه آلت تناسلی نر است. حتی مجرای ادرار نیز از داخل همین ساختار عبور میکند. نکته عجیبتر اینکه زایمان هم از همین مسیر انجام میشود.
این ویژگی تقریباً در میان پستانداران بیهمتاست.
اگر تصور میکنید جفتگیری در چنین شرایطی مانند سایر پستانداران انجام میشود، اشتباه میکنید.
کفتار نر هیچ راه مستقیمی برای دخول ندارد.
برای موفقیت، ماده باید کاملاً همکاری کند و شبهآلت خود را به سمت عقب جمع کند تا مسیر بسیار باریکی ایجاد شود. سپس نر باید با دقتی فوقالعاده، بدن خود را در زاویهای بسیار خاص قرار دهد.
کوچکترین اشتباه باعث میشود تلاش او بینتیجه بماند.
به همین دلیل، دانشمندان این فرآیند را یکی از پیچیدهترین مکانیزمهای جفتگیری در میان پستانداران توصیف میکنند.
پاسخ در ساختار اجتماعی عجیب کفتارها نهفته است.
بر خلاف شیرها، گرگها یا بسیاری از گوشتخواران دیگر، جامعه کفتارهای خالدار کاملاً مادهسالار است.
تمام مادهها از تمام نرها جایگاه اجتماعی بالاتری دارند.
حتی یک ماده جوان نیز معمولاً از یک نر بالغ قدرتمند فرمان نمیبرد؛ بلکه این نر است که باید احترام بگذارد.
در بسیاری از گونههای جانوری، نرها برای تصاحب مادهها با هم میجنگند.
اما در کفتارهای خالدار، داستان برعکس است.
ماده تقریباً تمام اختیار انتخاب شریک را در دست دارد.
اگر علاقهای به نر نداشته باشد، اصلاً اجازه جفتگیری نمیدهد. از آنجا که موفقیت جفتگیری کاملاً به همکاری ماده وابسته است، نر هیچ راهی برای اجبار ندارد.
همین موضوع احتمال جفتگیری اجباری را تقریباً از بین برده است.

رسیدن به سن بلوغ پایان ماجرا نیست.
بسیاری از نرها باید سالها در پایینترین رده اجتماعی زندگی کنند.
آنها معمولاً پس از بلوغ، گله مادری خود را ترک میکنند و وارد گلهای جدید میشوند؛ جایی که تقریباً آخرین عضو سلسلهمراتب محسوب میشوند.
در این مدت، نرها باید:
مطالعات میدانی نشان داده است که مادهها اغلب نرهای آرام، صبور و آشنا را به نرهای خشن ترجیح میدهند.
سالها تصور میشد دلیل شکل عجیب اندام مادهها، میزان بسیار بالای تستوسترون در دوران جنینی است.
امروزه پژوهشها نشان دادهاند که ماجرا پیچیدهتر از این فرضیه است.
اگرچه آندروژنها در رشد این ساختار نقش دارند، اما تنها عامل نیستند و عوامل ژنتیکی، تکاملی و رشد جنینی نیز در شکلگیری این اندام دخالت دارند.

همان اندامی که جفتگیری را دشوار کرده، زایمان را نیز به فرآیندی پرخطر تبدیل کرده است.
نخستین زایمان در کفتارهای ماده با خطر بالایی همراه است.
کانال زایمان بسیار باریک است و هنگام نخستین تولد، بافت شبهآلت دچار پارگی میشود.
برخی مطالعات میدانی گزارش کردهاند که در نخستین زایمان، درصد قابل توجهی از تولهها به دلیل کمبود اکسیژن جان خود را از دست میدهند و در مواردی خود مادر نیز با خطر مرگ روبهرو میشود، هرچند نرخ این تلفات در جمعیتهای مختلف متفاوت است.
این پرسش هنوز یکی از موضوعات بحثبرانگیز زیستشناسی تکاملی است.
چند فرضیه اصلی مطرح شدهاند:
با این حال، هیچیک از این فرضیهها هنوز بهتنهایی همه جنبههای این پدیده را توضیح نمیدهد.

نکته مهم اینجاست که این ویژگی افراطی عمدتاً در کفتار خالدار (Crocuta crocuta) دیده میشود.
سه گونه دیگر کفتارها یعنی:
چنین دستگاه تولیدمثل غیرمعمولی ندارند و جفتگیری آنها بسیار سادهتر است.
در دنیای بیشتر پستانداران، نرها با زور، قدرت یا رقابت به شانس تولیدمثل نزدیک میشوند؛ اما در کفتار خالدار، طبیعت قوانین دیگری نوشته است.
در این جامعه، قدرت واقعی در اختیار مادههاست. نر برای رسیدن به فرصت جفتگیری باید سالها صبر کند، اعتماد جلب کند و در نهایت از یکی از پیچیدهترین آزمونهای آناتومیکی قلمرو جانوران عبور کند؛ آزمونی که بدون همکاری کامل ماده، تقریباً شانسی برای موفقیت ندارد.
شاید به همین دلیل باشد که زیستشناسان، کفتار خالدار را نه فقط به خاطر آروارههای قدرتمندش، بلکه به خاطر یکی از شگفتانگیزترین سامانههای تولیدمثل در میان تمام پستانداران میشناسند.